PORTRET z HISTORIĄ Stanley Roger Smith

„…Kiedy wchodzisz na kort, oczyść swój umysł ze wszystkiego, co nie jest związane z celem rozegrania meczu najlepiej, jak potrafisz…” — Stan Smith

Stanley Roger Smith (ur. 14 grudnia 1946) to amerykański były zawodowy tenisista. Był numerem 1 na świecie oraz dwukrotnym mistrzem turniejów wielkoszlemowych w grze pojedynczej (US Open 1971 i Wimbledon 1972). W deblu, w parze z Bobem Lutzem, stworzył jeden z najbardziej utytułowanych duetów w historii.

W 1970 roku Smith wygrał inauguracyjną edycję kończących sezon mistrzostw. W 1972 został uznany za numer 1 na świecie na koniec roku w grze pojedynczej. W 1973 zdobył swój drugi i ostatni tytuł mistrza kończącego sezon podczas finałów WCT w Dallas. Ponadto wygrał cztery turnieje z cyklu Grand Prix Championship Series.

We wczesnych latach rozwijał swoje umiejętności tenisowe dzięki lekcjom u Pancho Segury, wsparciu Pasadena Tennis Patrons oraz sponsorowaniu przez Southern California Tennis Association kierowane przez Perry’ego T. Jonesa. Smith był prezesem International Tennis Hall of Fame oraz dożywotnim powiernikiem tej organizacji. Poza światem tenisa znany jest przede wszystkim jako patron linii butów tenisowych marki Adidas.

Smith dorastał w Pasadenie w Kalifornii i był trenowany głównie przez Pancho Segurę. Grał w tenisa akademickiego na University of Southern California (USC) pod okiem trenera George’a Toleya, gdzie trzykrotnie otrzymał tytuł All-American i wygrał mistrzostwa NCAA w singlu w 1968 roku oraz w deblu w latach 1967 i 1968. Na USC był członkiem bractwa Beta Theta Pi (oddział Gamma Tau).

Jako chłopiec próbował zostać chłopcem do podawania piłek podczas Pucharu Davisa, ale został odrzucony, ponieważ organizatorzy uznali go za zbyt niezdarnego.

W 1971 roku Smith przegrał finał Wimbledonu z Johnem Newcombe’em w pięciu setach. „Chociaż obaj zawodnicy opierali swoją grę na sile, było stosunkowo niewiele błędów mimo zaciętej walki”. Smith pokonał Jana Kodeša w finale mistrzostw USA w czterech setach. Po przegraniu pierwszego seta zmienił taktykę: „Postanowiłem uderzać wolniej, ale nadawać więcej rotacji serwisowi” – powiedział później, a także częściej atakował przy siatce. W tym samym roku Smith i John Newcombe wspólnie otrzymali nagrodę Martini and Rossi oraz zostali uznani za współliderów rankingu światowego przez Judith Elian.

W 1972 Smith pokonał Ilie Năstase w finale Wimbledonu w pięciu setach. „Starszyzna klubu, która widziała wszystkie finały od lat 30., uznała ten mecz za najlepszy od czasu zwycięstwa Australijczyka Jacka Crawforda nad Amerykaninem Ellsworthem Vinesem w 1933 roku.” W tym roku Smith zdobył nagrodę Martini and Rossi oraz został uznany za numer 1 na świecie przez kilku ekspertów i publikacje tenisowe.

W swojej autobiografii z 1979 roku Jack Kramer, znany promotor i wybitny tenisista, umieścił Smitha wśród 21 najlepszych graczy wszech czasów.

         „…W sierpniu 1985 r. w Nowym Jorku udało mi się zrobić sesję zdjęć wybitnemu tenisiście Stanley Roger Smith prywatnie, nie na korcie, co nie było częste…” – Czesław Czapliński.

W 2005 magazyn TENNIS sklasyfikował Smitha na 35. miejscu w rankingu „40 największych graczy ery TENNIS”.

Smith został wprowadzony do International Tennis Hall of Fame w 1987 roku.

Po zakończeniu kariery zawodniczej Smith zaangażował się w działalność trenerską w United States Tennis Association. Prowadzi również własną akademię tenisową wraz z Billym Stearnsem na wyspie Hilton Head w Karolinie Południowej.

W 1974 roku Smith poślubił tenisistkę z Uniwersytetu Princeton, Marjory Gengler. Później wspólnie wspierali południowoafrykańskiego tenisistę Marka Mathabane’a, pomagając wywierać presję na rząd RPA w celu zakończenia apartheidu. Smith mieszka na Hilton Head z żoną i czwórką dzieci, z których wszystkie grały w tenisa akademickiego.

Dla szerokiej publiczności Stan Smith jest najbardziej znany jako patron linii butów tenisowych, które Adidas nazwał jego imieniem w 1978 roku. Choć model Adidas Stan Smith nie jest już zalecany do współczesnej gry w tenisa, pozostaje ikoną mody i jest szeroko dostępny.

Styl gry: praworęczny (jednoręczny backhand)Wygrane nagrody pieniężne: 1 420 869 USDInternational Tennis Hall of Fame: 1987

Gra pojedyncza

Bilans kariery: 950–383 (przed erą Open i w erze Open)Tytuły: 64 (48 w erze Open według ATP)Najwyższe miejsce w rankingu: nr 1 (1971)

Wyniki wielkoszlemowe:

• Australian Open: 3. runda (1970, 1975, 1977)

• French Open: ćwierćfinał (1971, 1972)

• Wimbledon: zwycięstwo (1972)

• US Open: zwycięstwo (1971)

Inne turnieje:

• Tour Finals: zwycięstwo (1970)

• WCT Finals: zwycięstwo (1973)

Gra podwójna

Bilans kariery: 558–201Tytuły: 54Najwyższe miejsce w rankingu: nr 1 (2 marca 1981)

Wyniki wielkoszlemowe (debel):

• Australian Open: zwycięstwo (1970)

• French Open: finał (1971, 1974)

• Wimbledon: finał (1972, 1974, 1980, 1981)

• US Open: zwycięstwo (1968, 1974, 1978, 1980)

         PORTRAIT with HISTORY Stanley Roger Smith

         “…When you walk on a court, clear your mind of everything unrelated to the goal of playing the match as well as you can…” —Stan Smith.

Stanley Roger Smith (born December 14, 1946) is an American former professional tennis player. A world No. 1 player and two-time major singles champion (at the 1971 US Open and 1972 Wimbledon Championships), Smith also paired with Bob Lutz to create one of the most successful doubles teams of all-time. 

In 1970, Smith won the inaugural year-end championships title. In 1972, he was the year-end world No. 1 singles player.[3] In 1973, he won his second and last year end championship title at the Dallas WCT Finals. In addition, he won four Grand Prix Championship Series titles.

 In his early years he improved his tennis game through lessons from Pancho Segura, the Pasadena Tennis Patrons, and the sponsorship of the Southern California Tennis Association headed by Perry T. Jones. Smith is a past President of the International Tennis Hall of Fame and an ITHF Life Trustee. Outside tennis circles, Smith is best known as the namesake of a line of tennis shoes made by Adidas. 

Smith grew up in Pasadena, California and was coached mainly by Pancho Segura. He played collegiate tennis at the University of Southern California (USC), under Coach George Toley, where he was a three-time All-American and won the 1968 NCAA Singles Championship as well as the 1967 and 1968 doubles titles. At USC, Smith was a member of Beta Theta Pi fraternity's Gamma Tau chapter.

  As a boy, he tried to get a job as a ball boy for the Davis Cup, but was turned down because the organizers thought he was too clumsy. 

In 1971 Smith lost in the Wimbledon final to John Newcombe in five sets. "Although both men relied on power, there were relatively few errors despite the fierce struggle". Smith beat Jan Kodeš in the final of the US championships in four sets. After losing the first set, Smith changed his tactics. "I decided I would hit slower but put more spin on my serve" said Smith afterwards and he also took charge at the net more. That year Smith and John Newcombe were joint recipients of The Martini and Rossi Award, voted for by 11 journalists and were co-ranked world No. 1 by Judith Elian. 

In 1972 Smith beat Ilie Năstase in the Wimbledon final in five sets. "Oldtimers at the Club, who've seen all the finals back to the 1930's, said the match was the best since Australia's Jack Crawford beat Ellsworth Vines of America, 6-4 in the fifth, to win in 1933." That year Smith won the 'Martini and Rossi' Award, voted for by a panel of journalists and was ranked world No. 1 by Elian, Tingay, World Tennis, Collins, Frank Rostron and Rex Bellamy. 

In his 1979 autobiography, Jack Kramer, the long-time tennis promoter and great player himself, ranked Smith as one of the 21 best players of all time.

“…In August 1985 in New York, I managed to do a photo session with the outstanding tennis player Stanley Roger Smith in a private setting, not on the court, which was not common…” – Czesław Czapliński.

  In 2005, TENNIS magazine ranked Smith as 35th in its "40 Greatest Players of the TENNIS Era". 

Smith was inducted into the International Tennis Hall of Fame in 1987. 

Following his playing career, Smith became active as a coach for the United States Tennis Association. He has his own tennis academy with Billy Stearns, located on Hilton Head Island, South Carolina. 

In 1974, Smith married Princeton University tennis player, Marjory Gengler. They later mentored South African tennis player Mark Mathabane, helping increase pressure on the South African government to end apartheid. Smith lives in Hilton Head with his wife and four children, all of whom competed in collegiate tennis.

  To the general public, Stan Smith is probably best known for the line of tennis shoes which Adidas renamed after him in 1978. Although the Adidas Stan Smith shoe is not recommended for modern tennis playing, it continues to be a widely available iconic fashion brand. 

Plays Right-handed (one-handed backhand)

Prize money $1,420,869

Int. Tennis HoF 1987 (member page)

Singles

Career record 950–383 in pre-Open-Era & Open Era

Career titles 64 (48 open era titles listed by ATP)

Highest ranking No. 1 (1971, Judith Elian)

Grand Slam singles results:

Australian Open 3R (1970, 1975, 1977Dec)

French Open QF (1971, 1972)

Wimbledon W (1972)

US Open W (1971)

Other tournaments

Tour Finals W (1970)

WCT Finals W (1973)

Doubles

Career record 558–201

Career titles 54

Highest ranking No. 1 (March 2, 1981)

Grand Slam doubles results Australian Open W (1970)

 French Open F (1971, 1974)

Wimbledon F (1972, 1974, 1980, 1981)

US Open W (1968, 1974, 1978, 1980)