PORTRET z HISTORIĄ Zygmunt Witold Nagórski

Zygmunt Witold Nagórski (ur. 27 września 1912 w Warszawie, zm. 26 czerwca 2011 w Waszyngtonie) – polski i amerykański prawnik i działacz społeczny.

W 1935 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od września 1936 do czerwca 1937 był uczniem Szkoły Podchorążych Rezerwy Broni Pancernych w Centrum Wyszkolenia Broni Pancernych w Modlinie.

Podczas kampanii wrześniowej walczył jako dowódca III plutonu samodzielnej kompanii czołgów lekkich nr 112. Następnie przez Kraków przedostał się na Węgry, a następnie do Jugosławii do Francji. Po wkroczeniu wojsk hitlerowskich udało mu się ewakuować do Wielkiej Brytanii, znalazł się w Szkocji, gdzie przeszedł wyszkolenie wojskowe w charakterze spadochroniarza. Równocześnie pisał felietony do redagowanego przez Tymona Terleckiego tygodnika Polska Walcząca. W 1941 został zatrudniony w polskim Ministerstwie Informacji w Edynburgu, a po wstrzymaniu poparcia rządowi polskiemu na wychodźstwie ministerstwo zostało przekształcone w Polską Agencję Prasową „Światpol”. Zygmunt Nagórski prowadził ją z Gustawem Sobocińskim przez trzy lata, redagowali w języku angielskim komunikaty o sytuacji w opanowanej przez Związek Radziecki Europie Wschodniej.

  W 1948 emigrował wraz z rodziną do Stanów Zjednoczonych, dzięki listowi rekomendacyjnemu ambasadora amerykańskiego w Wielkiej Brytanii do wydawcy New York Times Arthura Sulzbergera zamieszkał w Tennessee i pracował w redakcji Chattanooga Times. Po sześciu miesiącach przeniósł się do Nowego Jorku, gdzie został współzałożycielem Międzynarodowej Federacji Wolnych Dziennikarzy (International Federation of Free Journalists), która uzyskała akredytację ONZ. Początkowo musiał pracować dodatkowo w różnych zawodach m.in. sprzedawał szybkowary. Jego felietony zaczęły ukazywać się w The Wall Street Journal, The New York Times, The Washington Post i Christian Sciene Monitor, współpracował też z paryską Kulturą. W 1953 zdał egzamin i został pracownikiem United States Information Agency, w 1956 został rzecznikiem prasowym i był oddelegowywany na placówki zagraniczne m.in. w Egipcie, Korei Południowej i Francji. W 1966 przeszedł do Foreign Policy Association, a później pełnił funkcję dyrektora programowego w Council of Foreign Relations (Rada Stosunków Zagranicznych). Od 1980 przez pięć lat zajmował stanowisko wiceprezesa i dyrektora wykonawczego programów seminaryjnych w Aspen Institute for Humanistic Studies w Waszyngtonie, prawdopodobnie tam podjął decyzję o założeniu własnej instytucji badawczo-edukacyjnej. W 1985 powstało Center for International Leadership, była to instytucja, która nie miała jasno wytyczonych celów. Zygmunt Nagórski chciał, aby poprzez dyskusję i rozważania uzmysłowić ludziom związanym z biznesem, że nie tylko zysk jest istotny, ale również kwestie etyczne i moralne. Przedsięwzięcie tego typu było wyjątkowo nowatorskie i cieszyło się bardzo dużym zainteresowaniem przedsiębiorców.

  „…Zygmunta Nagórskiego odwiedziłem w lutym 1981 w jego biurze 230 Park Avenue w Nowym Jorku. Fotografowałem wówczas najwybitniejszych Polaków mieszkających w Nowym Jorku, którzy znaleźli się na mojej wystawie fotograficznej PORTRAITS Americans of Polish Origin, które były prezentowane w maju 1981 r. w Polskim Instytucie Naukowym w Nowym Jorku. Zygmunt Nagórski pracujący w United States Information Agency, a potem w Center for International Leadership idealnie nadawał się do mojej wystawy. Jego artykuły publikowały najbardziej znane amerykańskie dzienniki: „The New York Times", „The Wall Street Journal" czy „Christian Science Monitor" Po pierwszym spotkaniu mieliśmy długoletni bliski kontakt…” – Czesław Czapliński.

  Przez cały pobyt na emigracji Zygmunt Nagórski był aktywny w sprawach związanych z sytuacją w Polsce. Podczas pracy zawodowej i kontaktów z osobami wpływowymi zwracał uwagę na potrzebę zwiększenia poparcia społecznego w Stanach Zjednoczonych na rzecz suwerenności Polski i jej demokratyzacji.

Publikacje m.in.: Zbrojne bezrobocie /1948/; The Psychology of East-West Trade: Illusions and Opportunities /1975/; United States-Japanese Economic Relations /1980/; From Warsaw to Wherever /2007/

Syn prawnika Zygmunta Nagórskiego i Marii z domu Cederbaum, mąż Marii z Bogdaszewskich, miał dwie córki Marię i Terry oraz syna Andrew. Bratanek architekta Juliusza Nagórskiego.

PORTRAIT with HISTORY Zygmunt Nagórski

Zygmunt Witold Nagórski (born 27 September 1912 in Warsaw, died 26 June 2011 in Washington, D.C.) was a Polish-American lawyer and social activist.

In 1935 he graduated in law from the Jagiellonian University. From September 1936 to June 1937 he was a cadet at the Reserve Officer School of Armored Weapons at the Armored Weapons Training Center in Modlin.

During the September Campaign he fought as the commander of the 3rd Platoon of the Independent Light Tank Company No. 112. He then made his way through Kraków to Hungary, then to Yugoslavia and on to France. After the German invasion, he managed to evacuate to the United Kingdom and ended up in Scotland, where he received military training as a paratrooper. At the same time, he wrote columns for the weekly Polska Walcząca, edited by Tymon Terlecki. In 1941 he was employed at the Polish Ministry of Information in Edinburgh, and after the withdrawal of support for the Polish government-in-exile, the ministry was transformed into the Polish Press Agency “Światpol.” Zygmunt Nagórski ran it together with Gustaw Sobociński for three years; they edited in English communiqués on the situation in Eastern Europe under Soviet control.

In 1948 he emigrated with his family to the United States. Thanks to a letter of recommendation from the American ambassador to the UK addressed to New York Times publisher Arthur Sulzberger, he settled in Tennessee and worked for the Chattanooga Times. After six months he moved to New York, where he became a co-founder of the International Federation of Free Journalists, which obtained UN accreditation. At first, he had to work additional jobs in various fields—for example, selling pressure cookers. His columns began to appear in The Wall Street Journal, The New York Times, The Washington Post and the Christian Science Monitor. He also collaborated with the Paris-based Kultura. In 1953 he passed the required exam and became an employee of the United States Information Agency; in 1956 he became its spokesman and was assigned to foreign postings, including Egypt, South Korea and France. In 1966 he transferred to the Foreign Policy Association, and later served as Program Director at the Council of Foreign Relations. From 1980 for five years he held the position of Vice President and Executive Director of seminar programs at the Aspen Institute for Humanistic Studies in Washington. It was likely there that he decided to establish his own research and educational institution.

In 1985 the Center for International Leadership was founded—an institution without clearly defined objectives. Nagórski wanted to make people in business aware, through discussion and reflection, that not only profit matters, but also ethical and moral issues. This venture was exceptionally innovative and generated great interest among entrepreneurs.

“...I visited Zygmunt Nagórski in February 1981 in his office at 230 Park Avenue in New York. At the time I was photographing the most outstanding Poles living in New York, who were later featured in my photographic exhibition PORTRAITS: Americans of Polish Origin, presented in May 1981 at the Polish Institute of Arts and Sciences of America in New York. Zygmunt Nagórski, who worked at the United States Information Agency and later at the Center for International Leadership, was an ideal subject for my exhibition. His articles were published in the most renowned American newspapers: The New York Times, The Wall Street Journal and The Christian Science Monitor. After our first meeting we remained in close contact for many years...” — Czesław Czapliński.

Throughout his time in exile, Zygmunt Nagórski remained active in matters concerning the situation in Poland. In his professional work and contacts with influential individuals, he emphasized the need to increase public support in the United States for Poland’s sovereignty and democratization.

Publications include: Zbrojne bezrobocie (Armed Unemployment, 1948); The Psychology of East-West Trade: Illusions and Opportunities (1975); United States-Japanese Economic Relations (1980); From Warsaw to Wherever (2007).

He was the son of lawyer Zygmunt Nagórski and Maria née Cederbaum, the husband of Maria née Bogdaszewska, and father of two daughters, Maria and Terry, and a son, Andrew. He was the nephew of architect Juliusz Nagórski.