PORTRET z HISTORIĄ Mikey Mantle

Mickey Charles Mantle (ur. 20 października 1931, zm. 13 sierpnia 1995) – amerykański baseballista, który występował na pozycji zapolowego. Przez 18 sezonów był zawodnikiem New York Yankees. Członek Galerii Sław Baseballu od 1974 roku.

Urodził się w Spavinaw w stanie Oklahoma. Ojciec od najmłodszych lat przygotowywał go do kariery baseballowej i nauczył gry z obu stron pałki. Mimo że jego kariera była naznaczona licznymi kontuzjami — począwszy od urazu kolana w World Series w 1951 roku — stał się jednym z największych ofensywnych zagrożeń w historii baseballu, łącząc wysoką średnią odbić z potężną siłą uderzenia. Jest jedynym zawodnikiem, który zdobył 150 home runów z każdej strony pałki. W karierze uderzył 536 home runów i dziesięć razy miał średnią powyżej 300.

Zawodową karierę rozpoczął w zespole z niższej ligi Whiz Kids, gdzie, w 1948, został zauważony przez skauta New York Yankees Toma Greenwade'a. Rok później podpisał kontrakt z Yankees. Przed debiutem w Major League Baseball grał w Independence Yankees i Joplin Miners na pozycji łącznika. Po raz pierwszy w MLB wystąpił 17 kwietnia 1951 jako prawozapolowy obok środkowozapolowego Joe DiMaggio. Podczas World Series w tym samym sezonie odniósł kontuzję kolana, przez którą w późniejszym okresie odnosił kolejne. 17 kwietnia 1953 odbił piłkę na odległość 565 stóp, co pozostaje oficjalnym rekordem do dziś.

Mantle podpisał kontrakt z Yankees w 1949 roku. W 1951, jako 19-latek, trafił do MLB. W World Series tego roku doznał poważnej kontuzji kolana po potknięciu się o rurę odpływową podczas próby złapania piłki — uraz ten prześladował go przez całą karierę.

Po odejściu Joe DiMaggio w 1952 roku Mantle został podstawowym środkowym zapolowym Yankees.

Najlepszy sezon w karierze zaliczył w 1956 roku, zdobywając Triple Crown i nagrodę MVP. W 1961 roku wraz z Rogerem Marisem ścigał rekord Babe’a Rutha w liczbie home runów w sezonie. Mantle zakończył sezon z 54 home runami.

Był znany z potężnych uderzeń — niektóre jego home runy szacowano na ponad 500–600 stóp (150–180 m). Mimo problemów zdrowotnych pozostawał groźnym pałkarzem przez całą karierę:.298 średniej odbić, 536 home runów, 421 OBP; 977 OPS. 

W sezonie 1956 Mantle został zdobywcą Potrójnej Korony, wygrywając w klasyfikacji średniej uderzeń (0,353), zdobytych home runów (52) i zaliczonych RBI (130). W tym samym roku został po raz pierwszy wybrany MVP American League. W 1957 zdobył tę nagrodę po raz drugi. 16 stycznia 1961 roku stał się najlepiej opłacanym baseballistą w lidze; podpisał kontrakt wart 75 000 dolarów. W 1962 został najbardziej wartościowym zawodnikiem po raz trzeci.

  Pod koniec kariery odnosił często kontuzje i miał problemy z alkoholem. Ostatni mecz w MLB rozegrał 28 września 1968. W 1994 roku miał przeszczep wątroby. Zmarł na raka 13 sierpnia 1995 w wieku 63 lat. 

Nagrody i wyróżnienia Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło 3× MVP American League 1956, 1957, 1962; 20× All-Star 1952, 1953, 1954, 1955, 1956, 1957, 1958, 1959¹, 1959², 1960¹, 1960², 1961¹, 1961², 1962¹, 1962², 1963, 1964, 1965, 1967, 1968; Gold Glove Award 1962; 7× zwycięzca w World Series 1951, 1952, 1953, 1956, 1958, 1961, 1962 Triple Crown 1956; MLB All-Century Team; Baseball Hall of Fame od 1974; # 7 zastrzeżony przez Yankees 1969.

Po zakończeniu gry pracował jako komentator sportowy i trener Yankees. Miał jednak problemy finansowe z powodu nieudanych inwestycji. Później poprawił sytuację dzięki popularności na rynku pamiątek sportowych.

„…Mickey Mantle poznałem i fotografowałem w lipcu 1985 r. w Nowym Jorku, kiedy wyszła jego książka „The Mick”. To bezpośrednia i szczera autobiografia, przedstawiająca drogę od chłopca z Oklahomy do gwiazdy baseballu . Książka odsłania kulisy sławy, alkoholizmu. To fascynujący portret człowieka, a nie tylko idola, pełen humoru. Sprzedana w olbrzymim nakładzie, a każde spotkanie z nim wzbudzało niezwykłe zainteresowanie…” – Czesław Czapliński. 

W 1983 roku został zawieszony przez MLB za pracę w kasynie (zakaz później cofnięto). W 1988 otworzył odnoszącą sukces restaurację w Nowym Jorku.

Mantle ożenił się z Merlyn Johnson w 1951 roku; mieli czterech synów. Jego życie prywatne było burzliwe — nadużywał alkoholu i dopuszczał się zdrad. Alkoholizm dotknął także jego żonę i synów.

W 1994 roku podjął leczenie odwykowe w klinice Betty Ford. Publicznie wyrażał żal z powodu swojego stylu życia i ostrzegał innych przed skutkami nadużywania alkoholu. Stał się również chrześcijaninem „born again”.

PORTRAIT with HISTORY Mickey Mantle

Mickey Charles Mantle (born October 20, 1931 – died August 13, 1995) was an American baseball player who played as an outfielder. He spent 18 seasons with the New York Yankees and has been a member of the Baseball Hall of Fame since 1974.

He was born in Spavinaw, Oklahoma. From an early age, his father prepared him for a baseball career and taught him to switch-hit. Although his career was marked by numerous injuries—beginning with a knee injury during the 1951 World Series—he became one of the greatest offensive threats in baseball history, combining a high batting average with tremendous power. He is the only player to hit 150 home runs from each side of the plate. Over his career, he hit 536 home runs and batted over .300 ten times.

He began his professional career with the minor league team the Whiz Kids, where in 1948 he was noticed by New York Yankees scout Tom Greenwade. A year later, he signed a contract with the Yankees. Before his Major League Baseball debut, he played for the Independence Yankees and the Joplin Miners as a shortstop. He made his MLB debut on April 17, 1951, as a right fielder alongside center fielder Joe DiMaggio. During the World Series that same season, he suffered a knee injury that led to recurring problems throughout his career. On April 17, 1953, he hit a ball 565 feet, which remains the official record to this day.

Mantle signed with the Yankees in 1949. In 1951, at age 19, he reached the major leagues. In that year’s World Series, he seriously injured his knee after tripping over a drainage pipe while attempting to catch a fly ball—an injury that troubled him for the rest of his career.After Joe DiMaggio retired in 1952, Mantle became the Yankees’ starting center fielder.

His best season came in 1956, when he won the Triple Crown and the MVP award. In 1961, together with Roger Maris, he chased Babe Ruth’s single-season home run record. Mantle finished that season with 54 home runs. He was known for his tremendous power—some of his home runs were estimated at over 500–600 feet (150–180 meters). Despite health problems, he remained a dangerous hitter throughout his career.

He retired in 1968 with the following career totals:• .298 batting average• 536 home runs• .421 OBP• .977 OPS

In 1956, Mantle won the Triple Crown, leading the league in batting average (.353), home runs (52), and RBIs (130). That same year, he was named American League MVP for the first time. He won the award again in 1957. On January 16, 1961, he became the highest-paid baseball player in the league, signing a contract worth $75,000. In 1962, he won his third MVP award.

Toward the end of his career, he frequently suffered injuries and struggled with alcohol. He played his final MLB game on September 28, 1968. In 1994, he underwent a liver transplant. He died of cancer on August 13, 1995, at the age of 63.

Awards and honors:3× American League MVP (1956, 1957, 1962)20× All-Star (1952–1968, including multiple selections in some seasons)Gold Glove Award (1962)7× World Series champion (1951, 1952, 1953, 1956, 1958, 1961, 1962)Triple Crown (1956)MLB All-Century TeamBaseball Hall of Fame (since 1974)No. 7 retired by the Yankees (1969)

After retiring, he worked as a sports commentator and a Yankees coach. However, he experienced financial problems due to unsuccessful investments. Later, he improved his situation thanks to his popularity in the sports memorabilia market.

“...I met and photographed Mickey Mantle in July 1985 in New York, when his book The Mick was released. It is a direct and honest autobiography, describing the journey from a boy in Oklahoma to a baseball star. The book reveals the backstage of fame and alcoholism. It is a fascinating portrait of a man, not just an idol, full of humor. It sold in enormous numbers, and every meeting with him drew extraordinary interest…” – Czesław Czapliński

In 1983, he was suspended by MLB for working at a casino (the ban was later lifted). In 1988, he opened a successful restaurant in New York.

Mantle married Merlyn Johnson in 1951; they had four sons. His private life was turbulent—he abused alcohol and was unfaithful. Alcoholism also affected his wife and sons.

In 1994, he entered rehabilitation at the Betty Ford Clinic. He publicly expressed regret about his lifestyle and warned others about the consequences of alcohol abuse. He also became a born-again Christian.