PORTRET z HISTORIĄ Jarosław Kaczyński

Jarosław Aleksander Kaczyński (ur. 18 czerwca 1949 w Warszawie) – polityk i doktor nauk prawnych, w latach 2006–2007 prezes Rady Ministrów.

W okresie PRL działacz opozycji politycznej. Senator I kadencji (1989–1991), poseł na Sejm I, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX i X kadencji (1991–1993, od 1997). Od 2003 prezes partii Prawo i Sprawiedliwość, w latach 2020–2022 i w 2023 wiceprezes Rady Ministrów, w latach 2020–2022 przewodniczący Komitetu Rady Ministrów do spraw Bezpieczeństwa Narodowego i spraw Obronnych. Kandydat na urząd prezydenta RP w przedterminowych wyborach prezydenckich w 2010.

Od czasu wygranych przez Prawo i Sprawiedliwość wyborów parlamentarnych w 2015 do utworzenia trzeciego rządu Donalda Tuska, będąc posłem na Sejm RP, a także wicepremierem, był uważany za jedną z najbardziej wpływowych osób w Polsce.

Brat bliźniak Lecha Kaczyńskiego, prezydenta RP w latach 2005–2010.

Urodził się w Warszawie na Żoliborzu. Jego ojciec, Rajmund Kaczyński, z zawodu inżynier, był żołnierzem Armii Krajowej i uczestnikiem powstania warszawskiego. Matka, Jadwiga z domu Jasiewicz, należała do Szarych Szeregów, z wykształcenia była filologiem polskim (zawodowo związana z Instytutem Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk).

Jego starszym bratem bliźniakiem był Lech Kaczyński, późniejszy prezydent RP. W 1962 bracia zagrali role Jacka (Jarosław) i Placka (Lech) w filmie O dwóch takich, co ukradli księżyc w reżyserii Jana Batorego, ekranizacji powieści pod tym samym tytułem Kornela Makuszyńskiego.

Uczęszczał początkowo do XLI Liceum Ogólnokształcącego im. Joachima Lelewela w Warszawie. Nie zdał tam do następnej klasy, jednak „po odkręceniu tego” zmienił szkołę i ostatecznie ukończył w 1967 XXXIII Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w tymże mieście. W 1971 uzyskał tytuł magistra na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Na tym samym roku studiowali z nim m.in. jego brat Lech, Andrzej Rzepliński, Marek Safjan, Bogusław Wołoszański i Mirosław Wyrzykowski. 8 grudnia 1976 na WPiA UW obronił pracę doktorską pt. Rola ciał kolegialnych w kierowaniu szkołą wyższą. Jego promotorem był Stanisław Ehrlich, a w przewodzie doktorskim recenzowali ją Ryszard Malinowski, Michał Pietrzak i Wiesław Skrzydło.

W 1971 uzyskał miejsce na aplikacji prokuratorskiej w Warszawie, której jednak nie rozpoczął. W latach 1971–1976 zatrudniony był jako pracownik naukowy w Międzyuczelnianym Zakładzie Badań nad Szkolnictwem Wyższym, który w 1973 przekształcono w Instytut Polityki Naukowej i Szkolnictwa Wyższego. Później, do 1981, pracował jako adiunkt w białostockiej filii Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1982–1983 był zatrudniony w Bibliotece Uniwersyteckiej w Warszawie na etacie starszego bibliotekarza.

W 1990 był współzałożycielem Fundacji Prasowej „Solidarność”. W tym samym roku wszedł (obok m.in. Lecha Kaczyńskiego, Macieja Zalewskiego, Andrzeja Urbańskiego i Krzysztofa Czabańskiego) w skład władz spółki akcyjnej Telegraf, po czym w 1991 zbył akcje tej spółki na rzecz Macieja Zalewskiego. W 1993 prokurator przedstawił mu zarzut nielegalnego finansowania Porozumienia Centrum przez Fundację Prasową „Solidarność”. Sprawa została ostatecznie umorzona w 2000. W latach 1994–1997 Jarosław Kaczyński kierował działem wydawniczym w spółce z o.o. „Srebrna”. Objął następnie funkcję przewodniczącego rady fundacji Instytut im. Lecha Kaczyńskiego, która jest właścicielem Srebrnej.

W 2001 wraz z Lechem Kaczyńskim współtworzył partię Prawo i Sprawiedliwość, która w wyborach parlamentarnych w 2001 zdobyła 9,5% głosów i 44 mandaty poselskie. Jarosław Kaczyński utrzymał miejsce w Sejmie, uzyskując w okręgu warszawskim 144 343 głosy. W latach 2001–2003 był członkiem Komisji Etyki oraz przewodniczącym klubu parlamentarnego PiS. W 2003 objął stanowisko prezesa tego ugrupowania, zastępując swojego brata, który został wybrany na urząd prezydenta miasta stołecznego Warszawy.

W 2005 Prawo i Sprawiedliwość pod jego przewodnictwem wygrało wybory parlamentarne, a on sam uzyskał mandat poselski z najlepszym indywidualnym wynikiem 171 129 głosów w okręgu warszawskim. Nie podjął się misji tworzenia nowego rządu, wskazując z ramienia partii na to stanowisko Kazimierza Marcinkiewicza, co zbiegało się w czasie z drugą turą wyborów prezydenckich, w której znalazł się jego brat. 28 grudnia 2005 otrzymał od Lecha Kaczyńskiego nominację na członka Rady Bezpieczeństwa Narodowego.

26 kwietnia 2007 stanął na czele Komitetu Organizacyjnego Euro 2012. Na początku lipca tego samego roku odwołał ze składu rządu Andrzeja Leppera i Tomasza Lipca, a 8 sierpnia odwołał ministra spraw wewnętrznych i administracji, Janusza Kaczmarka, w związku z aferą gruntową, desygnując na to stanowisko Władysława Stasiaka.

We wrześniu 2007 w okresie kryzysu politycznego i czasowym zdymisjonowaniu członków swojego rządu przez kilka dni wykonywał obowiązki ministra spraw zagranicznych, ministra finansów, ministra rozwoju regionalnego, ministra skarbu państwa, ministra transportu, ministra zdrowia, ministra nauki i szkolnictwa wyższego, ministra obrony narodowej, ministra środowiska, ministra kultury i dziedzictwa narodowego, ministra gospodarki oraz ministra sprawiedliwości i prokuratora generalnego. Jako premier złożył kilkanaście wizyt zagranicznych, spotykając się z przedstawicielami władz innych państw. Razem z Lechem Kaczyńskim prowadził negocjacje z europejskimi przywódcami ws. traktatu lizbońskiego, deklarując poparcie dla tak zwanego systemu pierwiastkowego.

„…Kiedy 10 kwietnia 2010 r. Prezydent Lech Kaczyński - https://www.czczaplinski.com/post/portret-z-historią-lech-kaczyńskii 96 osób, poniosło śmierć w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem, opublikowałem wspomnienie wraz ze zdjęciami lecha Kaczyńskiego w Nowym Jorku i historia zaczęła mieć swój dalszy ciąg z Jarosławem Kaczyńskim.

Ni stąd ni zowąd, zostałem zaproszony przez Jarosława Kaczyńskiego do biura na ul. Nowogrodzką w Warszawie po godzinie 17:00 12 listopada 2012 r. Ochrona a potem Barbara Skrzypek poprosiła mnie abym poczekał, za chwilę wszedł Jarosław Kaczyński i powiedział – widziałem Pana zdjęcia, mojego brata opublikowane w Nowym Jorku. Chciałem od Pana kupić powiększenia, które mógłbym powiesić w swoim domu. Na co ja odpowiedziałem – mogę je dla Pana zrobić za darmo, lecz w zamian za to, chciałbym po swojemy zrobić Panu portrety. Jestem do Pana dyspozycji, powiedział i zaczęłem robić zdjęcia…” – Czesław Czapliński.

6 października 2020 objął funkcję wiceprezesa Rady Ministrów w rekonstruowanym drugim rządzie Mateusza Morawieckiego. Został także przewodniczącym Komitetu Rady Ministrów do spraw Bezpieczeństwa Narodowego i spraw Obronnych. Jako wicepremier rady ministrów i szef koalicji rządzącej realizował politykę, której skutkiem były zmiany w działaniu Trybunału Konstytucyjnego, co spotkało się z oskarżeniami opozycji o nielegalne przejęcie Trybunału i obsadzenie politycznymi nominatami. 3 lipca 2021 został wybrany prezesem PiS na kolejną kadencję.

Książki

• Polska naszych marzeń, Wydawnictwo: Drukarnia Akapit, 2011.

• Porozumienie przeciw monowładzy. Z dziejów PC, Wydawnictwo: Zysk i S-ka, 2016, Udzielił kilku wywiadów-rzek, opublikowanych w książkach:

• Odwrotna strona medalu. Z Jarosławem Kaczyńskim rozmawia Teresa Bochwic, Oficyna Wydawnicza „Most”, Wydawnictwo Verba, Warszawa 1991.

• Lewy czerwcowy (autorzy: Jacek Kurski, Jarosław Kaczyński, Piotr Semka), Wydawnictwo: Editions Spotkania, Warszawa 1992.

• Czas na zmiany: z Jarosławem Kaczyńskim rozmawiają Michał Bichniewicz i Piotr M. Rudnicki, Wydawnictwo: Editions Spotkania, Warszawa 1993.

• O dwóch takich... Alfabet braci Kaczyńskich, autorzy: Michał Karnowski, Piotr Zaremba, Wydawnictwo: M, 2006. Piotr Zaremba napisał jego biografię:

• O jednym takim... Biografia Jarosława Kaczyńskiego, autor: Piotr Zaremba, Wydawnictwo Czerwone i Czarne, 2010.

• Recydywa? Lewy czerwcowy po 24 latach (autorzy: Jarosław Kaczyński, Piotr Semka), Wydawnictwo: Editions Spotkania, Warszawa 2016.

Odznaczenia i wyróżnienia:

•Order Zwycięstwa Świętego Jerzego (2013, Gruzja)

•Order Księcia Jarosława Mądrego II klasy (2022, Ukraina; w 2026 ogłosił zwrot tego odznaczenia w akcie solidarności z prezydentem RP Karolem Nawrockim)

•2004, 2015, 2019: Człowiek Roku „Gazety Polskiej”

•2005, 2015: Człowiek Roku tygodnika „Wprost”

•Tytuł Człowieka Roku 2005, przyznany przez Federację Regionalnych Związków Gmin i Powiatów RP (wspólnie z Donaldem Tuskiem)

•2015: Człowiek Roku 2014 Forum Ekonomicznego w Krynicy

•2016 „Człowiek Wolności” tygodnika „W Sieci”

•2018: nagroda 25-lecia „Gazety Polskiej” (wspólnie z Lechem Kaczyńskim)

Filmografia

Jarosław Kaczyński wystąpił w fabularnej baśni (razem z bratem bliźniakiem Lechem Kaczyńskim):

• O dwóch takich, co ukradli księżyc (12 listopada 1962), reżyseria: Jan Batory.

• Jest bohaterem filmu dokumentalnego: Lider (26 września 2011).

PORTRAIT with HISTORY Jarosław Kaczyński

Jarosław Aleksander Kaczyński (born June 18, 1949, in Warsaw) is a politician who holds a doctorate in law and served as Prime Minister of Poland from 2006 to 2007.

During the Polish People’s Republic, he was active in the political opposition. He served as a senator in the first parliamentary term (1989–1991) and as a member of the Sejm during its first, third, fourth, fifth, sixth, seventh, eighth, ninth, and tenth terms (1991–1993 and continuously since 1997). He has been chairman of the Law and Justice party (PiS) since 2003. He served as Deputy Prime Minister from 2020 to 2022 and again in 2023, and chaired the Council of Ministers’ Committee for National Security and Defence Affairs from 2020 to 2022. He was a candidate for President of Poland in the early presidential election held in 2010.

From Law and Justice’s victory in the 2015 parliamentary election until the formation of Donald Tusk’s third government, he was regarded as one of the most influential people in Poland, serving as a member of the Sejm and, for part of that period, as Deputy Prime Minister.

He is the twin brother of Lech Kaczyński, President of Poland from 2005 to 2010.

He was born in Warsaw’s Żoliborz district. His father, Rajmund Kaczyński, an engineer by profession, was a soldier in the Home Army and took part in the Warsaw Uprising. His mother, Jadwiga, née Jasiewicz, belonged to the Grey Ranks, the underground Polish scouting movement, and was trained in Polish philology. She worked at the Institute of Literary Research of the Polish Academy of Sciences.

His elder twin brother was Lech Kaczyński, who later became President of Poland. In 1962, the brothers played Jacek (Jarosław) and Placek (Lech) in Jan Batory’s film The Two Who Stole the Moon, an adaptation of Kornel Makuszyński’s novel of the same name.

He initially attended Joachim Lelewel Secondary School No. 41 in Warsaw. He failed to advance to the next grade there; however, after “getting that sorted out,” he changed schools and ultimately graduated from Nicolaus Copernicus Secondary School No. 33 in Warsaw in 1967. In 1971, he earned a master’s degree from the Faculty of Law and Administration at the University of Warsaw. His fellow students included his brother Lech, Andrzej Rzepliński, Marek Safjan, Bogusław Wołoszański, and Mirosław Wyrzykowski. On December 8, 1976, he defended his doctoral dissertation, entitled The Role of Collegial Bodies in the Governance of Higher Education Institutions, at the same faculty. His supervisor was Stanisław Ehrlich, and his dissertation reviewers were Ryszard Malinowski, Michał Pietrzak, and Wiesław Skrzydło.

In 1971, he secured a place in a prosecutorial training programme in Warsaw but did not begin it. From 1971 to 1976, he worked as a researcher at the Inter-University Research Centre for Higher Education, which was reorganised in 1973 as the Institute of Science Policy and Higher Education. He subsequently worked as an assistant professor at the University of Warsaw’s Białystok branch until 1981. From 1982 to 1983, he was employed as a senior librarian at the University of Warsaw Library.

In 1990, he co-founded the Solidarity Press Foundation. That same year, he joined the governing bodies of the Telegraf joint-stock company, alongside, among others, Lech Kaczyński, Maciej Zalewski, Andrzej Urbański, and Krzysztof Czabański. In 1991, he sold his shares in the company to Maciej Zalewski. In 1993, a prosecutor charged him with illegally financing the Centre Agreement party through the Solidarity Press Foundation. The case was ultimately discontinued in 2000. From 1994 to 1997, Jarosław Kaczyński headed the publishing division of Srebrna, a limited liability company. He subsequently became chairman of the board of the Lech Kaczyński Institute Foundation, which owns Srebrna.

In 2001, together with Lech Kaczyński, he co-founded Law and Justice, which won 9.5% of the vote and 44 parliamentary seats in that year’s election. Jarosław Kaczyński retained his seat in the Sejm, receiving 144,343 votes in the Warsaw constituency. From 2001 to 2003, he served on the Parliamentary Ethics Committee and chaired the PiS parliamentary group. In 2003, he became party chairman, succeeding his brother, who had been elected Mayor of Warsaw.

In 2005, Law and Justice won the parliamentary election under his leadership, and he secured a seat with the highest individual vote total in the Warsaw constituency: 171,129 votes. He did not undertake the task of forming the new government, instead putting forward Kazimierz Marcinkiewicz as the party’s candidate for Prime Minister. This coincided with the second round of the presidential election, in which his brother was a candidate. On December 28, 2005, Lech Kaczyński appointed him to the National Security Council.

On April 26, 2007, he became chairman of the Euro 2012 Organising Committee. In early July of that year, he dismissed Andrzej Lepper and Tomasz Lipiec from the government. On August 8, he dismissed the Minister of the Interior and Administration, Janusz Kaczmarek, in connection with the land scandal, naming Władysław Stasiak as his replacement.

In September 2007, during a political crisis and the temporary dismissal of members of his cabinet, he served for several days as acting Minister of Foreign Affairs, Minister of Finance, Minister of Regional Development, Minister of the State Treasury, Minister of Transport, Minister of Health, Minister of Science and Higher Education, Minister of National Defence, Minister of the Environment, Minister of Culture and National Heritage, Minister of the Economy, and Minister of Justice and Prosecutor General. As Prime Minister, he made more than a dozen foreign visits, meeting representatives of other countries’ governments. Together with Lech Kaczyński, he negotiated with European leaders over the Treaty of Lisbon, expressing support for the so-called square-root voting system.

“...When President Lech Kaczyński — https://www.czczaplinski.com/post/portret-z-historią-lech-kaczyński— and 96 people died in the plane crash near Smolensk on April 10, 2010, I published a remembrance in New York, accompanied by photographs of Lech Kaczyński, and the story began a new chapter with Jarosław Kaczyński.

Out of the blue, Jarosław Kaczyński invited me to his office on Nowogrodzka Street in Warsaw, after 5 p.m. on November 12, 2012. The security staff, and then Barbara Skrzypek, asked me to wait. A moment later, Jarosław Kaczyński came in and said, ‘I saw your photographs of my brother published in New York. I would like to buy enlargements from you that I could hang in my home.’ I replied, ‘I can make them for you free of charge, but in return I would like to take your portraits in my own way.’ ‘I am at your disposal,’ he said, and I began taking photographs...” — Czesław Czapliński.

On October 6, 2020, he became Deputy Prime Minister in Mateusz Morawiecki’s reshuffled second government. He also became chairman of the Council of Ministers’ Committee for National Security and Defence Affairs. As Deputy Prime Minister and leader of the governing coalition, he pursued policies that resulted in changes to the functioning of the Constitutional Tribunal, prompting accusations from the opposition that the Tribunal had been unlawfully taken over and packed with political appointees. On July 3, 2021, he was elected chairman of PiS for another term.

Books

• Polska naszych marzeń (The Poland of Our Dreams), Drukarnia Akapit, 2011.

• Porozumienie przeciw monowładzy. Z dziejów PC (An Agreement Against a Monopoly on Power: A History of the Centre Agreement), Zysk i S-ka, 2016.

He has given several book-length interviews, published as:

• Odwrotna strona medalu. Z Jarosławem Kaczyńskim rozmawia Teresa Bochwic (The Other Side of the Coin: Teresa Bochwic in Conversation with Jarosław Kaczyński), Oficyna Wydawnicza “Most” and Verba, Warsaw, 1991.

• Lewy czerwcowy (The June Left Hook), by Jacek Kurski, Jarosław Kaczyński, and Piotr Semka, Editions Spotkania, Warsaw, 1992.

• Czas na zmiany (Time for Change), Michał Bichniewicz and Piotr M. Rudnicki in conversation with Jarosław Kaczyński, Editions Spotkania, Warsaw, 1993.

• O dwóch takich... Alfabet braci Kaczyńskich (About Those Two... The Kaczyński Brothers from A to Z), by Michał Karnowski and Piotr Zaremba, Wydawnictwo M, 2006.

Piotr Zaremba wrote his biography:

• O jednym takim... Biografia Jarosława Kaczyńskiego (About One Such Man... A Biography of Jarosław Kaczyński), by Piotr Zaremba, Czerwone i Czarne, 2010.

Other publications include:

• Recydywa? Lewy czerwcowy po 24 latach (A Repeat Offence? The June Left Hook, 24 Years On), by Jarosław Kaczyński and Piotr Semka, Editions Spotkania, Warsaw, 2016.

Decorations and Honours

• Order of St. George’s Victory (2013, Georgia).

• Order of Prince Yaroslav the Wise, Second Class (2022, Ukraine; in 2026, he announced that he was returning the decoration in solidarity with Polish President Karol Nawrocki).

• 2004, 2015, 2019: Gazeta Polska Person of the Year.

• 2005, 2015: Wprost weekly’s Person of the Year.

• Person of the Year 2005, awarded by the Federation of Regional Associations of Municipalities and Counties of the Republic of Poland, jointly with Donald Tusk.

• 2015: Person of the Year 2014 at the Economic Forum in Krynica.

• 2016: “Man of Freedom” award from W Sieci weekly.

• 2018: Gazeta Polska’s 25th-anniversary award, jointly with Lech Kaczyński.

Filmography

Jarosław Kaczyński appeared alongside his twin brother, Lech Kaczyński, in the fantasy feature film:

• The Two Who Stole the Moon (November 12, 1962), directed by Jan Batory.

He is also the subject of the documentary:

• Lider (The Leader) (September 26, 2011).