PORTRET z HISTORIĄ Jacek Ejsmond

  „…Muszę powiedzieć, że w ciągu ponad 40 lat, fotografowałem na całym świecie wiele, niesamowitych ludzi, ale Jacek Ejsmond zrobił na mnie wielkie wrażenie. Spotkałem i fotografowałem Jacka Ejsmonda m.in. 30 kwietnia 2016 r. w Ogrodzie Botanicznym PAN w Warszawie, gdzie miałem wielką wystawę pt. „Portrety kwiatów - od realizmu do abstrakcji”.

„Kwiaty są gwiazdami ziemi, a gwiazdy kwiatami nieba”Bardzo mi się podoba, to porównanie niemieckiego filozofa Paracelsus’a z XVI w., gdyż podobnie jak na gwiazdy, lubię patrzeć na kwiaty. Świat kwiatów rządzi się podobnymi prawami jak świat ludzi. Unikalne gatunki kwiatów tak samo jak znane osobistości starają się ukrywać przed obiektywem swoje prawdziwe oblicze. Kwiaty są dla mnie nie tylko symbolem piękna. Ludzie obdarowują się nimi przy różnych okazjach, począwszy od narodzin aż do śmierci. Niewiele jednak osób, zachwycając się kwiatami w naturze lub na zdjęciach, zdaje sobie sprawę z tego, że są to organy seksualne roślin. Można więc fotografie kwiatów porównać do aktów, gdzie często tylko krok dzieli dzieło sztuki od pornografii. W przypadku kwiatów to tylko krok

od kiczu. Dlaczego fotografujesz kwiaty, skoro fascynują cię ludzie? – zapytała mnie przyjaciółka, której kiedyś pokazałem pierwsze próby. Nie umiałem wtedy udzielić jednoznacznej odpowiedzi.Powiedziałem chyba, że inni znani portreciści, Penn czy Mapplethorpe, również fotografowali kwiaty i nikt im takich pytań nie zadawał. […] 

O kwiatach można mówić w nieskończoność, same zresztą mają swój język, różny w różnych kulturach. W Polsce dla przykładu: fiołek oznacza skromność, irys – kokieterię, lilia – niewinność, róża – miłość, róża biała – miłość bez nadziei, róża żółta – zazdrość…” – Czesław Czapliński.

PORTRAIT with HISTORY Jacek Ejsmond

“...I must say that over more than forty years I have photographed many incredible people all over the world, but Jacek Ejsmond made a great impression on me. I met and photographed Jacek Ejsmond, among other occasions, on April 30, 2016, at the Botanical Garden of the Polish Academy of Sciences in Warsaw, where I held a large exhibition entitled ‘Portraits of Flowers – From Realism to Abstraction’.

‘Flowers are the stars of the earth, and stars are the flowers of the sky.’

I like this comparison by the 16th-century German philosopher Paracelsus very much, because, just as I enjoy looking at the stars, I also love looking at flowers. The world of flowers follows rules similar to those that govern the world of people. Unique flower species, just like famous personalities, try to hide their true faces from the camera lens. For me, flowers are not only symbols of beauty. People give them to one another on many occasions—from birth to death.

However, few people, while admiring flowers in nature or in photographs, realize that they are the sexual organs of plants. Thus, photographs of flowers can be compared to nudes, where often only a single step separates art from pornography. In the case of flowers, it is just a step away from kitsch.

‘Why do you photograph flowers if you are fascinated by people?’—a friend once asked me after I showed her my first attempts. I couldn’t give a clear answer at the time. I think I said that other famous portraitists—Penn or Mapplethorpe—also photographed flowers, and no one asked them such questions. [...]

One can talk about flowers endlessly; they have their own language, which varies across cultures. In Poland, for example: the violet means modesty, the iris—coquetry, the lily—innocence, the rose—love, the white rose—hopeless love, the yellow rose—jealousy...”— Czesław Czapliński.