PORTRET z HISTORIĄ Zygmunt Malanowicz


Zygmunt Malanowicz (ur. 4 lutego 1938 w Korkożyszkach, zm. 4 kwietnia 2021 w Warszawie) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, reżyser i scenarzysta. Rozpoznawalność przyniosła mu rola Chłopaka w kultowym filmie Romana Polańskiego Nóż w wodzie (1961). Grał też w filmach Andrzeja Wajdy – Polowanie na muchy (1969) i Krajobraz po bitwie (1970) oraz Bohdana Poręby – Hubal (1973), Jarosław Dąbrowski (1975), Polonia Restituta (1980) i Penelopy (1988). Występował w teatrach: Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze (1962–1963), Polskim w Poznaniu (1963–1966), Ludowym w Krakowie (1966–1971), Powszechnym w Łodzi (1975–1978) i im. Stefana Żeromskiego w Kielcach (1978–1980). Od 1980 związał się ze sceną warszawską, gdzie występował w teatrach: Studio (1980–1982), Rozmaitości (1982–1991 i 2003–2008), Dramatycznym (2000–2003) i Nowym (od 2008 do śmierci).
Urodził się na Wileńszczyźnie w rodzinie o korzeniach polsko-rosyjskich jako syn Anny (z domu Barzdo, 1906–2001) i Jana (1909–1941) Malanowiczów. Miał dwie starsze siostry – Krystynę i Teresę. Jego babka była Rosjanką, a w domu mówiło się w obydwu językach. Jego babką cioteczną była przedwojenna aktorka Maria Malanowicz-Niedzielska. Ojciec był w AK i zaginął, kiedy syn miał trzy lata. Wychowywała go, wraz z dwojgiem rodzeństwa, samotna matka, która miała związki z wileńskim zgrupowaniem Armii Krajowej. Po wojnie rodzina przyjechała w nowe granice Polski z drugą falą ekspatriantów do Iławy, a następnie po roku osiedliła się w Olsztynie, gdzie Zygmunt Malanowicz ukończył szkołę podstawową i średnią.

Do wyboru zawodu aktorskiego Zygmunta Malanowicza zainspirowali Halina i Jan Machulscy. Po maturze zdawał bez powodzenia do dwóch szkół aktorskich – PWST w Warszawie i PWST Kraków. Podjął pracę jako konwojent w Przedsiębiorstwie Produkcji Leśnej „Las”, zanim został przyjęty na Wydział Aktorski PWSFTviT w Łodzi. Studia ukończył w 1963.
Na początku studiów po raz pierwszy trafił przed kamery w epizodycznej roli wychowanka zakładu poprawczego (nie występuje w napisach) w filmie psychologicznym Stanisława Różewicza Miejsce na ziemi (1959). Wystąpił też w kilku etiudach szkolnych: Pokój dziecinny (1960), Mordercy (1960), Moglibyśmy mieć to wszystko (1960) i Hotel Metropole (1960). Na trzecim roku studiów podczas wakacji na Mazurach zagrał rolę Chłopaka w dramacie psychologicznym Romana Polańskiego Nóż w wodzie (1961) u boku Jolanty Umeckiej i Leona Niemczyka. Jednak za spóźnienie się na rozpoczęcie IV, dyplomowego roku wyrzucono go ze studiów, bo nie dostał pozwolenia na udział w filmie. Wkrótce jednak przyjęto go z powrotem do szkoły. Rola ta przyniosła mu co prawda rozgłos i popularność, ale – ze względu na nieprzychylność władzy i nagonkę na twórców filmu – Malanowicz nie zagrał ani jednej pierwszoplanowej roli w kinie przez kolejnych siedem lat. Zajął się wówczas występowaniem w teatrze. Był jednak aktorem znanym i rozpoznawalnym dla szerokiej publiczności.
W 1962 zadebiutował na scenie Teatru Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze w roli Aleksyego Otszelnikowa w przedstawieniu Leonida Leonowa Połowczańskie sady w reż. Marka Okopińskiego. W latach 1963–1966 grał w Teatrze Polskim w Poznaniu, gdzie odniósł sukces w roli Waltera w spektaklu Ferdynanda Crommelyncka Dziecinni kochankowie w reż. Marka Okopińskiego, za którą otrzymał nagrodę SPATiF Sopot/ZASP dla młodego aktora na 5. edycji Kaliskich Spotkań Teatralnych (1965), wyróżnienie na II Telewizyjnym Festiwalu Teatrów Dramatycznych (1965) oraz wyróżnienie na V Telewizyjnym Festiwalu Teatrów Dramatycznych (1968).
Po występie jako Józef Przybyła w dramacie wojennym produkcji NRD Nadzy wśród wilków (Nackt unter Wölfen, 1963) na podstawie autobiograficznej powieści Brunona Apitza pod tym samym tytułem w reż. Franka Beyera, podjął współpracę z Teatrem Telewizji grając w dwóch produkcjach: Kordian i cham Leona Kruczkowskiego (1964) w reż. Marka Okopińskiego i Szkoła miłości (1966) w reż. Jerzego Hoffmana. Wystąpił w roli Eddy’ego, kolegi głównego bohatera (Jan Nowicki) w komediodramacie Jerzego Skolimowskiego Bariera (1966). U Andrzeja Wajdy zagrał w Polowaniu na muchy (1969) i Krajobrazie po bitwie (1970). Był porucznikiem MO w dramacie Andrzeja Jerzego Piotrowskiego Znaki na drodze (1970). Zagrał protagonistę – Stanisława Czermienie, niesłusznie podejrzanego o udział w zbiorowym gwałcie i zamordowanie ofiary w sensacyjnym dramacie społecznym Andrzeja Trzosa-Rastawieckiego Trąd (1971).

Często grywał w filmach Bohdana Poręby – Hubalu (1973), Gdzie woda czysta i trawa zielona (1977), Polonia Restituta (1981) i Penelopy (1989), a za rolę tytułową rewolucjonisty i jednego z wodzów Komuny Paryskiej Jarosława Dąbrowskiego w biograficznym filmie historycznym Jarosław Dąbrowski (1975) zdobył nagrodę za najlepszą rolę męską na Festiwalu w Karlowych Warach. W serialu Jana Łomnickiego Dom (1980, 1982) stworzył sugestywną postać Tomasza Ciećwierza, oficera ludowego WP zniszczonego przez system komunistyczny. Po transformacji ustrojowej w latach 90. nie otrzymywał ciekawych propozycji w kraju, częściowo ze względu na ostracyzm środowiska filmowego za jego współpracę z Porębą. W tym czasie Malanowicz był aktywny za granicą i realizował własne scenariusze na Białorusi, w tym dramat Szlachetna krew (Висока кров, 1989), gdzie wystąpił w roli Makarycza.
Powrotem do polskiego filmu były Tulipany (2004) Jacka Borcucha. Pojawiły się również sukcesy teatralne – w warszawskim Teatrze Dramatycznym (2000–2003), a następnie w Teatrze Rozmaitości (2003–2008). W 2008 Malanowicz dołączył do zespołu jednej z najbardziej oryginalnych stołecznych scen – Nowego Teatru Krzysztofa Warlikowskiego.

„…Zygmunta Malanowicza spotkałem i fotografowałem 24 października 2016 r. w Grójcu. Muszę powiedzieć, że był to niezwykły człowiek i aktor, a z drugiej strony bardzo skromny…” – Czesław Czapliński.
Na ekranie odgrywane przez niego postacie to na ogół ludzie skomplikowani psychologicznie, uwikłani w różnego rodzaju trudne sytuacje życiowe, postawieni przed dylematami moralno-obyczajowymi. Jego styl gry cechował wysoki poziom ekspresji i zaangażowania emocjonalnego.
W ostatnich latach brał udział w najważniejszych przedstawieniach Nowego Teatru w Warszawie. Przygotowywał się do roli Odysa w nowym spektaklu, którego premiery nie doczekał.
Grób Zygmunta Malanowicza i Marii Malanowicz-Niedzielskiej oraz na cmentarzu ewangelicko-reformowanym przy ul. Żytniej w Warszawie
Zmarł 4 kwietnia 2021 w wieku 83 lat. 15 kwietnia 2021 został pochowany na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie[10] (kwatera 4-6-2).
Kariera teatralna
• Teatr Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze (1962–1963)
• Teatr Polski w Poznaniu (1963–1966)
• Teatr Ludowy w Krakowie (1966–1971)
• Teatr Powszechny w Łodzi (1975–1978)
• Teatr im. Stefana Żeromskiego w Kielcach (1978–1980)
• Teatr Studio w Warszawie (1980–1982)
• Teatr Rozmaitości w Warszawie (1982–1991)
• bez etatu w latach 1991–2000
• Teatr Dramatyczny w Warszawie (2000–2003)
• Teatr Rozmaitości w Warszawie (2003–2008)
• Nowy Teatr w Warszawie (od 2008)

Filmografia
Aktor
• 2020: Usta usta jako Tadeusz Żurawicz, podopieczny Piotra
• 2019: Marynarz bez łodzi
• 2018: Dziura w głowie jako stary aktor
• 2015: Ojciec jako ojciec
• 2015: Prawo Agaty jako Jan Stępień (odc. 87)
• 2015: Córki dancingu, jako kierownik sali
• 2010: Glasgow, jako Miecio
• 2009: Wszystko, co kocham, jako dziadek Janka
• 2008: Londyńczycy, jako Władek, portier w teatrze (odc. 11 i 12)
• 2004: Tulipany, jako Malutki
• 2003: Knife in the Water: A Ticket to the West, jako on sam
• 2002: Kanał, jako wędkarz
• 2001: Na swoje podobieństwo, jako ojciec
• 1997: Pułapka, jako pianista
• 1989: Szlachetna krew, jako Makarycz
• 1988: Przeprawa, jako kapitan „Posępny”
• 1988: Penelopy, jako dziennikarz
• 1985: Chrześniak, jako sekretarz partii
• 1985: Pobojowisko, jako Łoś
• 1985: W cieniu nienawiści, jako kierownik
• 1984: Pan na Żuławach, jako kapitan Lisowski
• 1983: Katastrofa w Gibraltarze, jako podpułkownik Bohdan Kleczyński
• 1983: Pastorale Heroica, jako Wiktor
• 1981: Stacja, jako zwolniony z więzienia
• 1980: Polonia Restituta, jako Franek Pawlak
• 1980: Zamach stanu, jako Kazimierz Bagiński
• 1980–2000: Dom, jako Tomasz Ciećwierz (1980; 1982)
• 1980: Krach Operacji Terror (Krakh operatsii Terror), jako Andrzej
• 1979: Lekcja martwego języka, jako Valasek, naczelnik stacji
• 1978: „Ty pójdziesz górą..." (Eliza Orzeszkowa), jako mężczyzna w Ludwinowie
• 1978: Dux Polonorum – Niemcza 1017 Rok, jako Gall Anonim
• 1978: Zapowiedź ciszy, jako lekarz
• 1977: Gdzie woda czysta i trawa zielona, jako delegat
• 1977: Józia, jako Nowak
• 1977: Zakręt, jako lekarz
• 1977: Tańczący jastrząb, jako dziedzic
• 1976: Wielki układ, jako Janicki
• 1975: Dyrektorzy jako Czerny, sekretarz KW
• 1975: Hazardziści, jako Wojciech Misiurski, taksówkarz
• 1975: Jarosław Dąbrowski, jako Jarosław Dąbrowski
• 1974: Ile jest życia, jako dziennikarz Andrzej, przyjaciel Janasa
• 1973: Ciemna rzeka, jako Janek
• 1973: Hubal, jako ksiądz Ludwik Mucha
• 1973: Droga jako kierowca Zbyszek Gerlicz
• 1972: Kopernik
• 1972: Kopernik (odc. 1)
• 1972: Na krawędzi, jako Ryszard Czernik
• 1971: Wezwanie, jako Staszek
• 1971: Trąd, jako Stanisław Czermień
• 1970: Krajobraz po bitwie, jako ksiądz Redaktor
• 1969: Znaki na drodze, jako porucznik MO
• 1969: Polowanie na muchy, jako Włodek
• 1967–1968: Stawka większa niż życie jako Johann Streit
• 1966: Bariera, jako Eddy, kolega bohatera
• 1963: Nadzy wśród wilków (Nackt unter Wölfen), jako Przybyła
• 1961: Nóż w wodzie, jako chłopak
• 1959: Miejsce na ziemi, jako uczeń
Polski dubbing
• 1976: Pogoda dla bogaczy
Scenariusz
• 2000: Wyrok na Franciszka Kłosa
• 1992: Bez ulik
• 1989: Szlachetna krew
Reżyser
• 1992: Bez ulik
• 1989: Szlachetna krew
Role teatralne
• 1969: Otello Williama Szekspira, reż. Bogdan Hussakowski w Teatrze Ludowym w Krakowie jako Jago
• 2007: Anioły w Ameryce Tony’ego Kushnera, reż. Krzysztof Warlikowski w TR Warszawa jako Martin Heller, Aleksiej A. Prelapsarianow
• 2009: (A)pollonia, reż. Krzysztof Warlikowski w Nowym Teatrze w Warszawie
• 2018: Inspekcja, reż. Jacek Raginis-Królikiewicz, Teatr Telewizji, jako generał Henryk Minkiewicz
Odznaczenie
• 1986: Srebrny Krzyż Zasługi
Nagrody
• 1965: Nagroda SPATiF-ZASP dla młodego aktora za rolę Waltera w przedstawieniu „Dziecinni kochankowie” Fernanda Crommelyncka w Teatrach Dramatycznych w Poznaniu na V Kaliskich Spotkaniach Teatralnych
• 1965: Wyróżnienie za rolę Waltera w przedstawieniu „Dziecinni kochankowie” w Teatrze Polskim w Poznaniu na II Telewizyjnym Festiwalu Teatrów Dramatycznych
• 1968: Wyróżnienie za rolę Waltera w „Dziecinnych kochankach” na V Telewizyjnym Festiwalu Teatrów Dramatycznych
• 1973: Trąd, nagroda aktorska „KSF Młodzi i film” – Koszalin
• 2018: Honorowy „Kryształowy Żagiel” na 1. Giżyckim Festiwalu Filmowym
• 2018: Nagroda Specjalna miesięcznika „Teatr” w uznaniu „całej drogi twórczej ze szczególnym uwzględnieniem ról w spektaklach Krzysztofa Warlikowskiego oraz dwóch ostatnich ról w spektaklach telewizyjnych: Romana w „Cichej nocy” Amanity Muskarii w reżyserii Pawła Paszty w cyklu „Teatroteka” i generała Henryka Minkiewicza w „Inspekcji” Grzegorza Królikiewicza i Jacka Raginisa-Królikiewicza w reżyserii Jacka Raginisa-Królikiewicza w Teatrze Telewizji”.
PORTRAIT with HISTORY Zygmunt Malanowicz

Zygmunt Malanowicz (born February 4, 1938, in Korkożyszki; died April 4, 2021, in Warsaw) was a Polish theater, film, and television actor, director, and screenwriter.
He gained recognition for his role as the Young Man in Roman Polanski’s iconic film Knife in the Water (1961). He also appeared in Andrzej Wajda’s films Hunting Flies (1969) and Landscape After the Battle (1970), as well as in Bohdan Poręba’s productions Hubal (1973), Jarosław Dąbrowski (1975), Polonia Restituta (1980), and Penelopes (1988).
He performed at the Lubusz Land Theater in Zielona Góra (1962–1963), the Polish Theater in Poznań (1963–1966), the Ludowy Theater in Kraków (1966–1971), the Powszechny Theater in Łódź (1975–1978), and the Stefan Żeromski Theater in Kielce (1978–1980). From 1980 onward, he was associated with the Warsaw theater scene, performing at the Studio Theater (1980–1982), Rozmaitości Theater (1982–1991 and 2003–2008), Dramatyczny Theater (2000–2003), and Nowy Theater (from 2008 until his death).
He was born in the Vilnius region into a family of Polish and Russian ancestry, the son of Anna (née Barzdo, 1906–2001) and Jan Malanowicz (1909–1941). He had two older sisters, Krystyna and Teresa. His grandmother was Russian, and both languages were spoken at home. His great-aunt was the prewar actress Maria Malanowicz-Niedzielska.
His father was a member of the Polish Home Army (AK) and disappeared when Zygmunt was three years old. He and his two siblings were raised by their single mother, who had connections with the Vilnius branch of the Home Army. After the war, the family relocated to Poland within its newly established borders as part of the second wave of expatriates. They initially settled in Iława and, a year later, moved to Olsztyn, where Zygmunt Malanowicz completed his primary and secondary education.
Halina and Jan Machulski inspired him to pursue an acting career. After graduating from high school, he unsuccessfully applied to two theater schools, in Warsaw and Kraków. He worked as a transport escort for the “Las” Forestry Production Enterprise before being admitted to the Acting Department of the National Film, Television and Theater School in Łódź, from which he graduated in 1963.
At the beginning of his studies, he appeared before the camera for the first time in an uncredited minor role as an inmate of a juvenile correctional institution in Stanisław Różewicz’s psychological film A Place on Earth (1959). He also appeared in several student films: Children’s Room (1960), The Killers (1960), We Could Have It All (1960), and Hotel Metropole (1960).

During the summer vacation of his third year of studies, in the Masurian Lake District, he played the Young Man in Roman Polanski’s psychological drama Knife in the Water (1961), alongside Jolanta Umecka and Leon Niemczyk. However, he was expelled from school for arriving late at the beginning of his fourth and final year, having failed to obtain permission to participate in the film. He was subsequently readmitted.
Although the role brought him fame and popularity, the hostility of the communist authorities and the campaign against the filmmakers meant that Malanowicz did not receive another leading film role for the next seven years. He consequently devoted himself to theater, although he remained widely known and recognizable to the general public.
In 1962, he made his stage debut at the Lubusz Land Theater in Zielona Góra, playing Alexei Otshelnikov in Leonid Leonov’s Polovchansk Gardens, directed by Marek Okopiński. From 1963 to 1966, he performed at the Polish Theater in Poznań, where he achieved considerable success as Walter in Fernand Crommelynck’s The Childish Lovers, directed by Marek Okopiński. His performance earned him the SPATiF/ZASP Award for a Young Actor at the 5th Kalisz Theater Festival (1965), a distinction at the 2nd Television Drama Theater Festival (1965), and another distinction at the 5th Television Drama Theater Festival (1968). After appearing as Józef Przybyła in the East German war drama Naked Among Wolves (Nackt unter Wölfen, 1963), directed by Frank Beyer and based on Bruno Apitz’s autobiographical novel of the same title, he began collaborating with Polish Television Theater. He appeared in two television productions: Leon Kruczkowski’s Kordian and the Peasant (1964), directed by Marek Okopiński, and The School of Love (1966), directed by Jerzy Hoffman.
He played Eddy, a friend of the main character portrayed by Jan Nowicki, in Jerzy Skolimowski’s comedy-drama Barrier(1966). He appeared in Andrzej Wajda’s Hunting Flies (1969) and Landscape After the Battle (1970). He portrayed a Citizens’ Militia lieutenant in Andrzej Jerzy Piotrowski’s drama Road Signs (1970).
He played the leading role of Stanisław Czermień, a man wrongly suspected of participating in a gang rape and murdering the victim, in Andrzej Trzos-Rastawiecki’s social crime drama Leprosy (1971).
Malanowicz frequently appeared in Bohdan Poręba’s films, including Hubal (1973), Where the Water Is Clear and the Grass Is Green (1977), Polonia Restituta (1981), and Penelopes (1989).
For his portrayal of the revolutionary Jarosław Dąbrowski, one of the military leaders of the Paris Commune, in the historical biographical film Jarosław Dąbrowski (1975), he received the Best Actor Award at the Karlovy Vary Film Festival.
In Jan Łomnicki’s television series Home (1980, 1982), he created a compelling portrayal of Tomasz Ciećwierz, an officer of the Polish People’s Army whose life was destroyed by the communist system.
Following Poland’s political transformation in the 1990s, he received few interesting offers in his home country, partly because of his ostracism by the film community over his collaboration with Bohdan Poręba. During this period, Malanowicz worked abroad, bringing his own screenplays to the screen in Belarus, including the drama Noble Blood(Висока кров, 1989), in which he played Makarych.
His return to Polish cinema came with Jacek Borcuch’s Tulips (2004). He also enjoyed renewed success on the theatrical stage, performing at Warsaw’s Dramatyczny Theater (2000–2003) and subsequently at the Rozmaitości Theater (2003–2008).
In 2008, Malanowicz joined one of Warsaw’s most original theater companies, Krzysztof Warlikowski’s Nowy Theater.

“…I met and photographed Zygmunt Malanowicz on October 24, 2016, in Grójec. I must say that he was an extraordinary man and actor, yet at the same time remarkably modest…” – Czesław Czapliński.
On screen, the characters he portrayed were generally psychologically complex individuals caught up in difficult life circumstances and confronted with moral and social dilemmas. His acting style was distinguished by a high degree of expressiveness and emotional commitment.
In his final years, he participated in the most important productions of the Nowy Theater in Warsaw. He was preparing for the role of Odysseus in a new production but did not live to see its premiere.
The grave of Zygmunt Malanowicz and Maria Malanowicz-Niedzielska is located at the Evangelical Reformed Cemetery on Żytnia Street in Warsaw.
He died on April 4, 2021, at the age of 83. On April 15, 2021, he was buried at the Evangelical Reformed Cemetery in Warsaw (section 4-6-2).
Theater Career
• Lubusz Land Theater in Zielona Góra (1962–1963)
• Polish Theater in Poznań (1963–1966)
• Ludowy Theater in Kraków (1966–1971)
• Powszechny Theater in Łódź (1975–1978)
• Stefan Żeromski Theater in Kielce (1978–1980)
• Studio Theater in Warsaw (1980–1982)
• Rozmaitości Theater in Warsaw (1982–1991)
• Freelance actor (1991–2000)
• Dramatyczny Theater in Warsaw (2000–2003)
• Rozmaitości Theater in Warsaw (2003–2008)
• Nowy Theater in Warsaw (from 2008)
Filmography
Actor
2020 – Lips to Lips (Usta usta) – Tadeusz Żurawicz, Piotr’s client
2019 – A Sailor Without a Boat (Marynarz bez łodzi)
2018 – A Hole in the Head – an elderly actor
2015 – Father – father
2015 – Agatha’s Law – Jan Stępień (episode 87)
2015 – The Lure – nightclub floor manager
2010 – Glasgow – Miecio
2009 – All That I Love – Janek’s grandfather
2008 – The Londoners – Władek, theater doorman (episodes 11 and 12)
2004 – Tulips – Malutki
2003 – Knife in the Water: A Ticket to the West – himself
2002 – Canal – fisherman
2001 – In His Own Image – father
1997 – The Trap – pianist
1989 – Noble Blood – Makarych
1988 – The Crossing – Captain “Posępny” 1988 – Penelopes – journalist
1985 – The Godson – party secretary
1985 – The Battlefield – Łoś
1985 – In the Shadow of Hatred – manager
1984 – Lord of Żuławy – Captain Lisowski
1983 – The Gibraltar Disaster – Lieutenant Colonel Bohdan Kleczyński
1983 – Pastorale Heroica – Wiktor
1981 – The Station – a man released from prison
1980 – Polonia Restituta – Franek Pawlak
1980 – Coup d’État – Kazimierz Bagiński
1980–2000 – Home – Tomasz Ciećwierz (1980, 1982)
1980 – The Failure of Operation Terror (Krakh operatsii Terror) – Andrzej
1979 – A Lesson in a Dead Language – Valasek, stationmaster
1978 – You Shall Take the High Road… (Eliza Orzeszkowa) – a man in Ludwinowo
1978 – Dux Polonorum – Niemcza, the Year 1017 – Gallus Anonymus
1978 – A Promise of Silence – doctor
1977 – Where the Water Is Clear and the Grass Is Green – delegate
1977 – Józia – Nowak
1977 – The Bend – doctor
1977 – The Dancing Hawk – landowner
1976 – The Great Arrangement – Janicki
1975 – The Directors – Czerny, provincial party committee secretary
1975 – The Gamblers – Wojciech Misiurski, taxi driver
1975 – Jarosław Dąbrowski – Jarosław Dąbrowski
1974 – How Much Life Is There? – Andrzej, a journalist and Janas’s friend
1973 – The Dark River – Janek
1973 – Hubal – Father Ludwik Mucha
1973 – The Road – Zbyszek Gerlicz, driver
1972 – Copernicus
1972 – Copernicus (episode 1)
1972 – On the Edge – Ryszard Czernik
1971 – The Summons – Staszek
1971 – Leprosy – Stanisław Czermień
1970 – Landscape After the Battle – priest and editor
1969 – Road Signs – Citizens’ Militia lieutenant
1969 – Hunting Flies – Włodek
1967–1968 – More Than Life at Stake – Johann Streit
1966 – Barrier – Eddy, the protagonist’s friend
1963 – Naked Among Wolves (Nackt unter Wölfen) – Przybyła
1961 – Knife in the Water – the Young Man
1959 – A Place on Earth – student

Polish Dubbing
1976 – Rich Man, Poor Man
Screenwriter
2000 – The Sentence on Franciszek Kłos
1992 – Bez ulik 1989 – Noble Blood
Director
1992 – Bez ulik
1989 – Noble Blood
Theater Roles
1969 – William Shakespeare’s Othello, directed by Bogdan Hussakowski at the Ludowy Theater in Kraków – Iago.
2007 – Tony Kushner’s Angels in America, directed by Krzysztof Warlikowski at TR Warszawa – Martin Heller and Aleksiej A. Prelapsarianov.
2009 – (A)pollonia, directed by Krzysztof Warlikowski at the Nowy Theater in Warsaw.
2018 – The Inspection, directed by Jacek Raginis-Królikiewicz for Polish Television Theater – General Henryk Minkiewicz.
State Decoration
1986 – Silver Cross of Merit.
Awards
1965 – SPATiF-ZASP Award for a Young Actor for his portrayal of Walter in Fernand Crommelynck’s The Childish Lovers, performed by the Drama Theaters in Poznań, at the 5th Kalisz Theater Festival.
1965 – Distinction for his portrayal of Walter in The Childish Lovers at the Polish Theater in Poznań, awarded at the 2nd Television Drama Theater Festival. 1968 – Distinction for his portrayal of Walter in The Childish Lovers at the 5th Television Drama Theater Festival.
1973 – Acting Award for Leprosy at the Young and Film Festival in Koszalin.
2018 – Honorary Crystal Sail Award at the 1st Giżycko Film Festival.
2018 – Special Award from the monthly magazine Teatr, in recognition of “his entire artistic career, with particular emphasis on his roles in productions directed by Krzysztof Warlikowski and his two most recent television theater performances: Roman in Amanita Muskaria’s Silent Night, directed by Paweł Paszta as part of the Teatroteka series, and General Henryk Minkiewicz in The Inspection by Grzegorz Królikiewicz and Jacek Raginis-Królikiewicz, directed by Jacek Raginis-Królikiewicz for Polish Television Theater.”


Komentarze