PORTRET z HISTORIĄ China Machado

„…Nigdy nie marzyłam, że zrobię wszystkie rzeczy, które zrobiłam. Ale wszystko po prostu przydarzało mi się cały czas…” - China Machado.

Noelie Dasouza Machado (25 grudnia 1929 – 18 grudnia 2016), znana jako China Machado, była amerykańską modelką, redaktorką i producentką telewizyjną urodzoną w Chinach. Była pierwszą modelką o innym kolorze skóry, która pojawiła się w dużym amerykańskim magazynie mody, w lutowym wydaniu Harper’s Bazaar z 1959 roku.

Noelie da Souza Machado urodziła się w Szanghaju w Chinach jako córka Portugalczyka z Makau i Chinki. Jej babcia ze strony matki pochodziła z Goa. Jej rodzice poznali się w Hongkongu. Wczesne lata życia spędziła na nauce gotowania, szycia, dziergania i szydełkowania. Po II wojnie światowej jej rodzina podróżowała po Argentynie, Peru i Hiszpanii. W wieku 19 lat poznała hiszpańskiego torreadora, Luisa Miguela Dominguína. Po zakończeniu tego związku Machado przeprowadziła się do Paryża, gdzie znalazła pracę jako modelka dla Huberta de Givenchy.

Według Machado, początkowo poproszono ją o modelowanie dla Balenciagi, ale ponieważ był on poza miastem, wysłano ją do Givenchy.

„Myśleli, że zastępuję chorą dziewczynę, więc po prostu mnie wzięli, ubrali i wrzucili do pokoju, w którym pokazywano kolekcję. Prawie nic nie wiedziałam o chodzeniu po wybiegu jak modelka, więc po prostu naśladowałam dziewczynę przede mną. Na końcu pokazu wspaniały Givenchy podchodzi do mnie i mówi: ‘Chciałabyś być w cabine?’ — tak nazywano grupę modelek pracujących dla domu mody. I tak wszystko się zaczęło.”

Później pracowała dla Olega Cassiniego i Balenciagi. Przez trzy lata współpracowała z Givenchy, a w tym czasie stała się najlepiej opłacaną modelką wybiegową w Europie, zarabiając 1 000 dolarów dziennie.

W 1957 roku wyszła za aktora Martina LaSalle’a, syna dyplomaty i studenta nauk politycznych na Sorbonie, którego poznała w Paryżu. Jednak podczas rocznej znajomości przez pewien czas była związana z aktorem, zdobywcą Oscara, Williamem Holdenem, po czym wróciła do LaSalle’a, aby go poślubić. Para ostatecznie osiedliła się w Nowym Jorku, gdzie Machado poznała Dianę Vreeland, a poprzez nią Richarda Avedona, z którym nawiązała bardzo bliską przyjaźń, nazywając go „wielkim mentorem w swoim życiu”. Machado i LaSalle mieli dwie córki, Blanche i Emmanuelle. Rozwiedli się w 1965 roku, po tym jak Machado miała romans z przyjacielem męża. Avedon stwierdził, że była „prawdopodobnie najpiękniejszą kobietą na świecie”. Jego fotografie jej zostały wykorzystane w lutowym wydaniu Harper’s Bazaar z 1959 roku.

„…Kiedy ludzie pytają mnie o modeling — jaki był — odpowiadam: »To było wspaniałe!«. Jeśli potrafi się go wykorzystać we właściwy sposób — do podróżowania, poznawania innych ludzi, nauczenia się, jak się ubierać, i do zarobienia pieniędzy — uważam, że to coś świetnego. Ale myślę też, że modeling potrafi dziewczyny zabrać. Jeśli nie wiedzą, jak sobie z nim poradzić, albo jeśli zajmują się nim tylko przez krótki czas i nie odnoszą sukcesu, wtedy strasznie popadają w depresję i tracą wiarę w siebie…” - China Machado.

„To był 1958 rok, a wydawcy mówili: ‘Nie możemy umieścić tej dziewczyny w magazynie. Wszyscy na Południu zrezygnują z subskrypcji i nikt nie będzie chciał z nami reklamować!’ Jednak zdjęcia zostały opublikowane w lutym 1959 roku, ponieważ — i dowiedziałam się tego dopiero 20 lat później — Dick zagroził, że zerwie kontrakt, jeśli ich nie wykorzystają!”.

„…Chine Machado poznałem i fotografowałem w październiku 1983 r. w Nowym Jorku, kiedy współpracowała z wybitnym fotografem Richardem Avedonem, którego również znałem…” – Czesław Czapliński.

Machado pracowała wyłącznie dla Avedona przez trzy lata, zanim pomógł jej zdobyć stanowisko Starszej Redaktorki Mody w Harper’s Bazaar, gdzie ostatecznie została Dyrektorką Mody i podjęła się innych przedsięwzięć w publikacjach, modzie i telewizji. W 1989 roku została wpisana na Międzynarodową Listę Najlepiej Ubranych.

W 1991 roku otworzyła galerię w Watermill w stanie Nowy Jork, opuszczając branżę mody. W galerii wystawiali swoje prace m.in. Hiro, Avedon, Lillian Bassman, Mary Ellen Mark i Barbara Bordnick. Galeria została zamknięta w 1998 roku, kiedy przeszła na emeryturę. W wieku 82 lat powróciła do modelingu i życia publicznego, gdy ukazał się artykuł o niej w W, a następnie wywiady w hiszpańskim i niemieckim wydaniu Vogue, The Sunday Telegraph oraz w New York. Wystąpiła również w kampanii reklamowej dla Cole Haan.

  „…Modelka musi wiedzieć, jak zaprezentować siebie przed kamerą…” - China Machado.

Miała dwie córki z pierwszego małżeństwa. Jej drugim mężem był Riccardo Rosa, były biznesmen i eksporter mebli. Byli razem od końca lat 70., a pobrali się w 2003 lub 2004 roku. Od 1960 roku aż do swojej śmierci Machado mieszkała w Nowym Jorku. Razem z drugim mężem mieszkała w Sag Harbor na Long Island.

China Machado zmarła 18 grudnia 2016 roku w wieku 86 lat w Stony Brook University Hospital na skutek zatrzymania akcji serca. Pozostawiła po sobie dwie córki oraz drugiego męża.

W 2019 roku Time stworzył 89 nowych okładek, aby uczcić „Kobiety Roku” począwszy od 1920 roku; Machado została wybrana na 1958 rok.

         PORTRAIT with HISTORY China Machado

  “...I never dreamt that I would do all the things that I have done. But things just happened to me all the time...” - China Machado.

Noelie Dasouza Machado (25 December 1929 – 18 December 2016), known as China Machado, was a Chinese-born American fashion model, editor, and television producer. She was the first model of color to appear in a major American fashion magazine, in the February 1959 issue of Harper’s Bazaar.

Noelie da Souza Machado was born in Shanghai, China to a Portuguese father from Macau and a Chinese mother. Her maternal grandmother was from Goa. Her parents met in Hong Kong. She spent the early portion of her life learning how to cook, sew, knit, and crochet. After World War II, her family traveled to Argentina, Peru and Spain. At the age of 19, she met the Spanish bullfighter, Luis Miguel Dominguín. When the relationship ended, Machado moved to Paris and found work modelling for Hubert de Givenchy.

According to Machado, she was asked to model for Balenciaga, but he was out of town, so they sent her to Givenchy instead.

They thought I was filling-in for a sick girl, so they grabbed me, put me in clothes, and threw me into the room where they were showing the collection. I barely knew anything about walking like a model, so I just copied the girl in front of me. At the end of the show, gorgeous Givenchy comes up to me and says, "Would you like to be in the cabine?" — that's what they called the group of models who worked for the house. That’s how it all started.[4] She later worked for Oleg Cassini and Balenciaga. She worked for Givenchy for three years and during this time, she became the highest-paid runway model in Europe, earning $1,000 a day.

In 1957, she married the actor Martin LaSalle, the son of a diplomat, and a student of political science at the Sorbonne, whom she met in Paris. Nonetheless, for a year during their courtship, she left him for the Oscar-winning actor William Holden, returning to LaSalle to marry him. The couple eventually settled in New York City where Machado met Diana Vreeland and through Vreeland, Richard Avedon, with whom she developed a very close friendship and called a "great mentor in her life". Machado and LaSalle had two daughters, Blanche and Emmanuelle. They divorced in 1965, after Machado had an affair with a friend of her husband's. Avedon declared that she was "probably the most beautiful woman in the world." His photographs of her were the ones used in the February 1959 issue of Harper's Bazaar.

“…When people ask me about modeling, what it was like, I say, "It was fabulous!" If you can use it in the right way - to travel to meet other people, to learn how to dress, to make some money - I think it's great. But I also think it takes girls. If they don't know how to handle themselves, or if they do it just for a little time and are not successful, then they get terribly depressed about themselves...” - China Machado.

It was 1958, and the publishers were saying, "We can't put this girl in the magazine. Everyone in the South will quit subscriptions and no one will want to advertise with us!" But they were published in February 1959, because — and I only found this out 20 years later—Dick had threatened to quit [his contract] if they didn't use them!

  “…I met and photographed Chine Machado in October 1983 in New York, when she was working with the outstanding photographer Richard Avedon, whom I also knew…” – Czesław Czapliński.

Machado worked for Avedon exclusively for three years before he got her a job as Harper's Bazaar's Senior Fashion Editor where, eventually, she became the Fashion Director and ventured into other endeavors in publishing, fashion, and television. In 1989, she was added to the International Best Dressed List.

In 1991 she opened a gallery in Watermill, New York, when she left the fashion industry. Among the photographers who exhibited in the gallery were Hiro, Avedon, Lillian Bassman, Mary Ellen Mark, and Barbara Bordnick. The gallery closed in 1998, when she retired. She returned to modeling and the public eye at age 82 with an article in W followed by interviews in the Spanish and German editions of Vogue, The Sunday Telegraph, and New York. She starred in an ad campaign for Cole Hann as well.

“…A model needs to know how to project herself into the camera...” - China Machado.

  She had two daughters from her first marriage. Her second marriage was to Riccardo Rosa, a former businessman and furniture exporter. They had been together since the late 1970s, and married in 2003 or 2004. From 1960 until her death, Machado resided in New York. She and her second husband lived in Sag Harbor, Long Island.

Machado died on 18 December 2016, at age 86, at Stony Brook University Hospital from cardiac arrest. She was survived by her two daughters, as well as by her second husband.

In 2019, Time created 89 new covers to celebrate women of the year starting from 1920; it chose Machado for 1958.