PORTRET z HISTORIĄ Bella Savitsky Abzug

Bella Savitsky Abzug właściwie Bella Savitsky (ur. 24 lipca 1920 w Nowym Jorku, zm. 31 marca 1998 tamże) – amerykańska feministka, polityczka i prawniczka, członkini Izby Reprezentantów wybrana w stanie Nowy Jork w latach 1971–1977 z ramienia Partii Demokratycznej, liderka ruchu kobiecego.

Jej rodzice byli żydowskimi imigrantami z Rosji. Matka Estera Tanklefsky Savitsky była gospodynią domową, a ojciec Emmanuel Savitsky był rzeźnikiem i prowadził sklep. Urodziła się na nowojorskim Bronxie. Uczęszczała do lokalnych szkół, zanim wstąpiła do Hunter College na Manhattanie, gdzie brała udział w samorządzie studenckim i była aktywna w ruchu syjonistycznym. Po ukończeniu studiów w 1942 r. wstąpiła do Columbia University Law School, ale wkrótce porzuciła uczelnię i podjęła pracę w stoczni w czasie wojny. W 1944 r. poślubiła Martina Triggera, pisarza, który później został maklerem giełdowym; para miała dwie córki. Abzug wróciła do Columbia University Law School i pracowała tam jako redaktor Columbia Law Review, zanim uzyskała licencjat w zakresie prawa w 1947 roku.

Choć na sali obrad Izby Reprezentantów obowiązywał zakaz noszenia nakryć głowy, Abzug słynęła z barwnych, wyrazistych kapeluszy i rzadko widywano ją bez nich. Kiedy zmuszono ją do zdjęcia charakterystycznego kapelusza przed wejściem na salę, stwierdziła, że czuje się „naga i nie do poznania”. Wszystkim, którzy podziwiali jej kapelusze, przypominała: „Liczy się to, co jest pod kapeluszem!”.

„…Bellę Abzug spotkałem i fotografowałem we wrześniu 1984 r. w Nowym Jorku, gdy wyszła jej książka „Gender Gap” napisaną z Mia Kelber. Zrobiła na mnie wrażenie swoim ubraniem, szczególnie kapeluszem…” – Czesław Czapliński.

W 1971 Abzug wraz z innymi liderkami feministycznymi, Glorią Steinem i Betty Friedan, założyła Narodowe Kobiece Zrzeszenie Polityczne – amerykańską apartyjną organizację, której celem jest rekrutacja, szkolenie i wspieranie kobiet chcących objąć stanowiska publiczne obsadzane w wyniku wyborów lub nominacji. Jest autorką znanego stwierdzenia „Miejsce tej kobiety jest w izbie – Izbie Reprezentantów” (ang. This woman’s place is in the House – the House of Representatives), którego po raz pierwszy użyła podczas swej zakończonej sukcesem kampanii wyborczej do tego organu ustawodawczego w 1970 roku. Później została nominowana na stanowisko przewodniczącej Narodowej Komisji ds. Przestrzegania Postanowień Międzynarodowego Roku Kobiet. Abzug została także wyznaczona przez prezydenta Geralda Forda do zorganizowania Narodowej Konferencji Kobiet.

W 1970 roku hasło jej pierwszej kampanii wyborczej brzmiało: „Miejsce tej kobiety jest w Izbie — Izbie Reprezentantów”. Później została powołana na współprzewodniczącą Krajowej Komisji ds. Obchodów Międzynarodowego Roku Kobiet, utworzonej rozporządzeniem prezydenta Geralda Forda. Przewodniczyła Krajowej Konferencji Kobiet w 1977 roku oraz kierowała Krajową Komisją Doradczą ds. Kobiet przy prezydencie Jimmym Carterze. Była również założycielką Komisji ds. Równouprawnienia Kobiet przy Amerykańskim Kongresie Żydowskim.

„…Nazywano mnie twardą i hałaśliwą kobietą, bokserką, nienawidzącą mężczyzn — czym tylko chcecie. Mówią na mnie Waleczna Bella…” – Bella Abzug.

Napisała dwie książki: Bella: Ms. Abzug Goes to Washington („Bella: pani Abzug jedzie do Waszyngtonu”) oraz The Gender Gap („Różnice między płciami”), tę drugą wspólnie z przyjaciółką i współpracowniczką Mim Kelber.

Wybrana bibliografia — książki

Abzug, Bella (1972), Mel Ziegler (red.), Bella!: Ms. Abzug Goes to Washington [„Bella! Pani Abzug jedzie do Waszyngtonu”]. Nowy Jork: Saturday Review Press.

• Abzug, Bella; Kelber, Mim (1984), Gender Gap: Bella Abzug’s Guide to Political Power for American Women[„Różnice między płciami: przewodnik Belli Abzug po władzy politycznej dla amerykańskich kobiet”]. Boston: Houghton Mifflin.

• Abzug, Bella (1995), Women: Looking Beyond 2000 [„Kobiety: spojrzenie poza rok 2000”]. Nowy Jork: Organizacja Narodów Zjednoczonych.

• Abzug, Bella; Zarnow, Leandra (2019), Battling Bella: The Protest Politics of Bella Abzug [„Waleczna Bella: polityka protestu Belli Abzug”]. Boston: Harvard University Press.

W ostatnich latach życia Bella nadal intensywnie podróżowała i pracowała, choć poruszała się na wózku inwalidzkim. Kierowała WEDO aż do śmierci, a ostatnie publiczne przemówienie wygłosiła na forum ONZ w marcu 1998 roku.

Po wieloletniej walce z rakiem piersi zachorowała również na serce. Zmarła 31 marca 1998 roku w Columbia-Presbyterian Medical Center wskutek powikłań po operacji na otwartym sercu. Miała 77 lat. Została pochowana na cmentarzu Mount Carmel w Glendale, w nowojorskiej dzielnicy Queens.

PORTRAIT with HISTORY Bella Savitsky Abzug

Bella Savitsky Abzug, born Bella Savitsky (July 24, 1920, New York City – March 31, 1998, New York City), was an American feminist, politician, and lawyer who represented New York in the United States House of Representatives as a Democrat from 1971 to 1977. She was a leader of the women’s movement.

Her parents were Jewish immigrants from Russia. Her mother, Esther Tanklefsky Savitsky, was a homemaker, and her father, Emmanuel Savitsky, was a butcher and shop owner. Born in the Bronx, she attended local schools before enrolling at Hunter College in Manhattan, where she participated in student government and was active in the Zionist movement. After graduating in 1942, she entered Columbia University Law School but soon left to work at a shipyard during the war. In 1944, she married Martin Trigger, a writer who later became a stockbroker; the couple had two daughters. Abzug returned to Columbia University Law School, where she served as an editor of the Columbia Law Review before earning her Bachelor of Laws degree in 1947.

Although hats were prohibited on the floor of the House of Representatives, Abzug was famous for her colorful, striking hats and was rarely seen without one. When required to remove her signature hat before entering the chamber, she said she felt “naked and unrecognizable.” To anyone who admired her hats, she would say, “It’s what’s under the hat that counts!”.

“…I met and photographed Bella Abzug in September 1984 in New York, when her book ‘Gender Gap,’ co-written with Mia Kelber, came out. Her clothes made an impression on me, especially her hat…” — Czesław Czapliński.

In 1971, Abzug joined fellow feminist leaders Gloria Steinem and Betty Friedan in founding the National Women’s Political Caucus, an American nonpartisan organization dedicated to recruiting, training, and supporting women seeking elected or appointed public office. She coined the well-known phrase “This woman’s place is in the House—the House of Representatives,” which she first used during her successful congressional campaign in 1970. She was later nominated to chair the National Commission on the Observance of International Women’s Year. President Gerald Ford also appointed Abzug to organize the National Women’s Conference.

In 1970, the slogan of her first election campaign was “This woman’s place is in the House—the House of Representatives.” She was later appointed co-chair of the National Commission on the Observance of International Women’s Year, established by an executive order issued by President Gerald Ford. She presided over the 1977 National Women’s Conference and headed the National Advisory Committee for Women under President Jimmy Carter. She also founded the American Jewish Congress’s Commission for Women’s Equality.

“…I’ve been called a tough and noisy woman, a prizefighter, a man-hater—you name it. They call me Battling Bella…”— Bella Abzug.

She wrote two books: Bella: Ms. Abzug Goes to Washington and The Gender Gap, the latter co-written with her friend and colleague Mim Kelber.

Selected Bibliography — Books

• Abzug, Bella (1972). Mel Ziegler (ed.). Bella!: Ms. Abzug Goes to Washington. New York: Saturday Review Press.

• Abzug, Bella; Kelber, Mim (1984). Gender Gap: Bella Abzug’s Guide to Political Power for American Women. Boston: Houghton Mifflin.

• Abzug, Bella (1995). Women: Looking Beyond 2000. New York: United Nations.

• Abzug, Bella; Zarnow, Leandra (2019). Battling Bella: The Protest Politics of Bella Abzug. Boston: Harvard University Press.

  

In her later years, Bella continued to travel extensively and work tirelessly, despite using a wheelchair. She led WEDO until her death and delivered her last public address at the United Nations in March 1998.

After a long battle with breast cancer, she also developed heart disease. She died on March 31, 1998, at Columbia-Presbyterian Medical Center from complications following open-heart surgery. She was 77. She was buried at Mount Carmel Cemetery in Glendale, Queens, New York City.