PORTRET z HISTORIĄ Anne Rice

„…Cokolwiek się wydarzy, wydarzy się, ale dobieraj swoich towarzyszy z rozwagą. Wybieraj ich dlatego, że lubisz na nich patrzeć i lubisz brzmienie ich głosu, i że kryją w sobie głębokie tajemnice, które chcesz poznać. Innymi słowy, wybieraj ich dlatego, że ich kochasz. W przeciwnym razie nie będziesz w stanie długo znosić ich towarzystwa…” — Anne Rice.

  Anne Rice, pseud. Anne Rampling i A.N. Roquelaure, właśc. Howard Allen Frances O’Brien (ur. 4 października 1941 w Nowym Orleanie, zm. 11 grudnia 2021 w Rancho Mirage) – amerykańska autorka głównie literatury grozy, autorka bestsellerowego cyklu Kroniki wampirów, który wywarł duży wpływ na subkulturę gotycką. Żona poety i malarza Stana Rice’a, matka pisarza Christophera Rice’a.

Urodziła się i spędziła większość życia w Nowym Orleanie w stanie Luizjana, który stał się tłem wielu jej powieści. Rodzice – Katherine i Howard O’Brienowie – nazwali ją Howard, po ojcu. Imię Anne przyjęła pierwszego dnia w szkole, kiedy została zapytana o imię. Jej matka, która była przy tym obecna, zaakceptowała wybór córki i nie poprawiła jej. Katherine, jak na owe czasy kobieta bardzo wykształcona, nie chciała w żaden sposób ograniczać swoich dzieci. Pozwalała im nawet rysować po ścianach. Dała mi tyle wspaniałych rzeczy, mówi Anne, ale najbardziej cenię sobie to, że obdarzyła mnie wiarą w samą siebie, w to, że mogę dokonać wielkich rzeczy. Obdarzyła mnie poczuciem nieskończonej mocy. Matka Anne opowiadała swoim córkom niezliczone, fantastyczne historie, a także opowiadała o książkach i filmach, z którymi się zapoznała. Zaciekawiła je także pisarstwem Dickensa, który stał się ulubionym autorem pisarki. Anne miała bardzo bujną wyobraźnię, której dawała upust pisząc sztuki dla siebie i swoich sióstr. Spacerując po Nowym Orleanie często zaglądała do starych, opuszczonych domostw w nadziei, że natknie się tam na ducha. Była wychowana przez matkę jako katoliczka i mocno wierzyła w Boga. Modliła się w swoim małym oratorium urządzonym w nieużywanej łazience na tyłach domu. Chciała wtedy zostać zakonnicą.

W 1942 Howard zaciągnął się na trzy lata do wojska pozostawiając żonę samą z dwójką małych dzieci, Anne i Alice. Katherine przyzwyczajona do dużego statusu społecznego i komfortu materialnego, nie poradziła sobie z trudną sytuacją finansową rodziny. Popadła w alkoholizm. Nie pomógł jej nawet powrót męża z wojny. Zmarła na wylew w lipcu 1956. Piętnastoletnia Anne musiała zająć się domem oraz dwiema młodszymi od siebie siostrami, Tamarą i Karen.

Ojciec Anne ożenił się powtórnie w 1958 i z powodu przeniesienia przeprowadził się do Richardson w Teksasie. Tam też Anne zaczęła uczęszczać do świeckiego liceum. Poznała tam swojego przyszłego męża Stana Rice, który jednak nie wykazywał większego zainteresowania jej osobą. Wychowana w szkole katolickiej, w której obowiązywała cenzura literatury, zaczytywała się, wbrew nakazom swego ojca, w filozofii egzystencjalnej. Poznała dzieła pisarzy takich jak Hemingway czy Woolf. Przed ukończeniem liceum przestała wierzyć w Boga.

Uczęszczała na studia w Texas Women’s College w Denton, lecz po roku porzuciła je by wraz ze swoją współlokatorką, Ginny, przenieść się do San Francisco i rozpocząć pracę w firmie ubezpieczeniowej. Stan po ukończeniu liceum (rok później) pojechał za nią do Denton, ale Anne już tam nie było. Zaczęli ze sobą korespondować. W 1961 Stan oświadczył się w nietypowy sposób – wysyłając jej telegram. Ślub odbył się 14 października 1961 w Teksasie. W rok później, po zakończonych studiach Stana, przenieśli się do San Francisco, gdzie oboje kontynuowali naukę. Anne studiowała nauki polityczne, chociaż w dalszym ciągu chciała zostać pisarką.

Po uzyskaniu tytułu magistra (rok 1964, Stan ukończył wtedy wydział Twórczego Pisania) Anne postanowiła popracować nad swoim warsztatem pisarskim i zaczęła pisać jedno opowiadanie dziennie. Pamiętając z czasów dzieciństwa opowieści matki o wampirach, Anne umieściła w jednym z nich postać młodego reportera przeprowadzającego wywiad z wampirem. Pisarka opublikowała w tym okresie swoje pierwsze opowiadanie Czwarty października, 1948 oraz pierwszy rozdział minipowieści Nicholas i Jean w magazynie uniwersyteckim o nazwie Transfer. Pozostałe opowiadania wylądowały w szufladzie.

W 1966 państwu Rice urodziła się córka, Michelle. Stan wykładał w tym czasie na wydziale Twórczego Pisania Uniwersytetu Stanowego, a Anne była na studiach pomagisterskich i przesiadywała w bibliotekach szukając tematów, które mogły przynieść jej pomysły na powieść. W 1969 państwo Rice przeprowadzili się do Berkeley. Kiedy Michelle miała 4 lata, wykryto u niej ostrą postać białaczki. W tym okresie Stan otrzymał 5000 dolarów z National Endowment for the Arts, które pozwoliły państwu Rice na zabranie jej do Disneylandu. Małżeństwo chwytało się wszelkich sposobów, w tym leków eksperymentalnych. Pomimo to Michelle zmarła kilka tygodni przed swoimi szóstymi urodzinami. Jej rodzice zaczęli topić smutki w alkoholu, jednak Anne nie poddała się całkowicie rozpaczy. Skończywszy studia pomagisterskie, podjęła pracę jako korektorka w wydawnictwie prawniczym, jednak wciąż wierzyła, że jej powołaniem jest pisarstwo. Wtedy mąż poradził jej zajęcie się pisaniem na poważnie.

Sięgnęła do szuflady i znalazła opowiadanie o wampirze opowiadającym w wywiadzie o swoim ciężkim nieśmiertelnym życiu. Zaczęła je rozwijać. Nadała głównemu bohaterowi imię Louis i zaczęła rozwijać wątek jego śmiertelnej przeszłości. Kiedy dotarła do momentu, w którym traci on brata, powróciła rozpacz po stracie córki. Spoglądanie oczami Louisa pozwoliło mi pisać o życiu w sposób w jaki nie byłoby to możliwe w zwykłej, współczesnej powieści. W takiej formie nie mogłabym przedstawić mojego życia w wiarygodny sposób. Nie wiedziałam, jak mogłabym go użyć. Gdy już porzuciłam to wyzwanie i zaczęłam pisać Wywiad z wampirem, wszystko to wskoczyło na swoje miejsce. Mogłam opisywać rzeczywistość poprzez fantazję. Pisała przeważnie w nocy, ukończyła pracę w przeciągu pięciu tygodni. Długo nie mogła znaleźć wydawcy swojego dzieła. W końcu, w 1974 roku na konferencji pisarskiej w Squaw Valley, poznała agentkę, Phyllis Seidel, której udało się sprzedać powieść wydawnictwu Knopf. Książka ukazała się w maju 1976 i w ciągu pierwszego roku sprzedaży zarobiła prawie milion dolarów. Wkrótce Paramount Pictures kupił prawa do jej zekranizowania za 150 tys. dolarów, za które państwo Rice odbyli podróż po Europie, Egipcie i Port-au-Prince. Anne Rice została autorką scenariusza do tego filmu.

Wbrew oczekiwaniom, jej druga książka nie była kontynuacją Wywiadu z wampirem, ale opowieścią o ludziach zamieszkujących Nowy Orlean przed wojną secesyjną (The Feast of All Saints). Podczas pisania tej książki zaszła kolejny raz w ciążę. 11 marca 1978 urodził się jej syn, Christopher. Akcję kolejnej książki (Krzyk w niebiosa) osadziła w osiemnastowiecznych Włoszech, opowiada ona o środowisku kastratów. Żadna z tych powieści nie powtórzyła sukcesu Wywiadu z wampirem. Anne Rice postanowiła wtedy spróbować swych sił w literaturze erotycznej. Powstały dwa pierwsze tomy trylogii o Śpiącej Królewnie: Przebudzenie Śpiącej Królewny oraz Kara dla Śpiącej Królewny. Cała trylogia została wydana pod pseudonimem A.N. Roquelaure. Jestem dumna z książek o Królewnie, mówi autorka, i jestem z nich zadowolona. Dokonałam  tego, czego chciałam.

Spod pióra Rice wyszły jeszcze dwie powieści erotyczne: Ucieczka do Edenu oraz Belinda, obie opublikowane pod pseudonimem Anne Rampling. Druga z nich przypomina nieco jedną z ulubionych książek Rice – Lolitę Nabokova.

W 1985, po 9 latach od ukazania się Wywiadu z wampirem, liczni fani opowieści o Louisie doczekali się kontynuacji. Tym razem Rice uczyniła narratorem nie Louisa, lecz Lestata – jego wampirzego ojca. Lestat to marzenie o mężczyźnie, z którym chciałabym być, twierdzi Rice. Jednak pisarka kierowała się nie tylko tym podczas kreowania postaci Lestata. Od samego początku postać oparta była na Stanie, osobie, która stała się artystą samoukiem, samoukiem-intelektualistą i poetą. To Stan-ateista, mówiący do mnie „Louisie-katoliku, na co ci te wszystkie bzdury? Żyj, spojrzyj na życie wokoło, sięgnij po nie, to wszystko należy do ciebie! Nie rozpaczaj nad systemem, który mógłby równie dobrze w ogóle nie istnieć, albo religią, która umarła, nie szukaj Boga i Diabła, by wytłumaczyć rzeczy. Spójrz na to, co masz przed nosem”. Na tym właśnie się opierałam, wcielając się w tę postać.

W 1989 roku, podczas prac nad Godziną czarownic, Rice powróciła do Nowego Orleanu. W 1993 nabyła tam budynek byłego katolickiego sierocińca Św. Elżbiety, który pojawia się w jej powieściach. Kilka lat później sprzedała budowlę.  

„…Ann Rice spotkałem i fotografowałem 30 października 1990 r. w Nowym Jorku, kiedy wyszła jej kolejna książka „The Witching Hour” - to pierwsza część serii Lives of the Mayfair Witches. Opowiada o potężnej rodzinie Mayfairów — rodzie czarownic — oraz o tajemniczym duchu Lasherze, który od pokoleń wpływa na ich losy. Wzbudziła duże zainteresowanie mediów jak również wielbicieli jej prozy…” – Czesław Czapliński.  

W 2001 powstał kolejny film na podstawie wampirzej prozy Rice. Królowa potępionych łączy wątki dwóch kolejnych, po Wywiadzie z wampirem, części cyklu Kroniki wampirów: Wampira Lestata oraz Królowej Potępionych. Jednak tym razem producent odmówił zatrudnienia pisarki nawet w charakterze konsultantki.

9 grudnia 2002 po roku walki z guzem mózgu zmarł mąż Anne, poeta i malarz, Stan Rice. Do końca pracował – malował, pisał. Wiele z jego prac można odnaleźć w powieściach Anne, szczególnie w Kronikach wampirów.

W marcu 2005 roku Anne Rice ewakuowała się wraz z najbliższą rodziną z Nowego Orleanu do San Diego w Kalifornii. Działanie strony domowej autorki zostało wstrzymane, a na jej stronie głównej ukazywały się informacje dotyczące huraganu i jego skutków oraz losów jej rodziny i domu. Obecnie informacje te zostały przeniesione na jedną z podstron.

Rice, określająca się przez większość swojego dorosłego życia jako ateistka, w 1998 powróciła do wiary rzymskokatolickiej, której nie praktykowała od osiemnastego roku życia. W październiku 2005, kiedy ponownie wstąpiła do Kościoła, Rice ogłosiła na łamach Newsweeka, że będzie pisać tylko dla Pana. Zapowiedziała też powieść Chrystus Pan: Wyjście z Egiptu, mającą być pierwszą częścią trylogii opowiadającej życie Chrystusa.

W wywiadzie dla Christianity Today (nazwanym Wywiad ze skruszoną) Rice ogłosiła, iż nie napisze już nigdy żadnego wampirycznego opowiadania. Nigdy się nie cofnę. Nawet jeśli by mówili 'Będziesz spłukana; musisz napisać jeszcze jedną książkę o wampirach’, odmówiłabym. Nie mam wyboru, byłabym bezgranicznie głupia odwracając się tak od Boga. Część fanów zszokowała wiadomość o jej religijnym i literackim nawróceniu, karcąc ją na ramach magazynów, blogów oraz w recenzjach czytelników w sieci. Rice odpowiedziała w poście na Amazon.com: I tak – nie będzie następnych części „Kronik”! Dzięki Bogu!.

Pytanie czy Rice będzie nadal wspierać liberalne sprawy, jak LGBT (jej syn Christopher otwarcie przyznaje się do bycia gejem) było przedmiotem sporej dyskusji; sama pisarka mówiła, że postawa jej syna wobec homoseksualizmu była czymś, z czym długo borykała się, kiedy podejmowała decyzję o nawróceniu. Rice pozostaje zwolenniczką praw dla homoseksualistów oraz prawa do uczestniczenia przez nich w obrzędach religijnych.

28 lipca 2010 roku Anne Rice ogłosiła w Internecie, że rozstaje się z zorganizowaną religią chrześcijańską, jednocześnie nie porzucając wiary w Boga objawionego w Chrystusie.

Anne Rice zmarła 11 grudnia 2021 roku, w wieku osiemdziesięciu lat, wskutek komplikacji po udarze mózgu.

Informację o jej śmierci przekazał jej syn, Christopher, za pośrednictwem mediów społecznościowych.  

Publikacje Cykle Cykl Kroniki wampirów 

1 1976 Wywiad z wampirem (Interview with the Vampire)  

2 1985 Wampir Lestat (The Vampire Lestat) 

3 1988 Królowa potępionych (The Queen of the Damned)  

4 1992 Opowieść o złodzieju ciał (The Tale of the Body Thief) 

5 1995 Memnoch Diabeł (Memnoch The Devil) 

6 1998 Wampir Armand (The Vampire Armand)  

7 2000 Merrick 

8 2001 Krew i złoto (Blood and Gold)  

9 2002 Posiadłość Blackwood (Blackwood Farm)  

10 2003 Krwawy kantyk (Blood Canticle) 

11 2014 Książę Lestat (Prince Lestat)  

12 2016 Prince Lestat and the Realms of Atlantis  

Cykl Nowe kroniki wampirów 

1 1998 Pandora 

2 1999 Wampir Vittorio (Vittorio the Vampire)  

Cykl Dzieje czarownic z rodu Mayfair 

1 1990 Godzina czarownic (The Witching Hour)  

2 1993 Lasher 

3 1994 Taltos  

Cykl Śpiąca Królewna (pod pseudonimem A.N. Roquelaure)  

1 1983 Przebudzenie Śpiącej Królewny (The Claiming of Sleeping Beauty) 

2 1984 Kara dla Śpiącej Królewny (Beauty’s Punishment) 

3 1985 Wyzwolenie Śpiącej Królewny (Beauty’s Release) 

4 2015 Beauty’s Kingdom  

Trylogia Chrystus Pan 

1 2005 Chrystus Pan. Wyjście z Egiptu (Christ the Lord: Out of Egypt) 

2 2008 Chrystus Pan. Droga do Kany (Christ the Lord: Road to Cana) 

3 –––– Christ the Lord: The Kingdom of Heaven (w przygotowaniu)  

Cykl Czas aniołów (Songs of the Seraphim) 

1 2009 Pokuta (Angel Time) 

2 2010 Kuszenie (Of Love and Evil)  

Cykl Kroniki Daru Wilka (The Wolf Gift Chronicles) 

1 2012 Dar wilka (The Wolf Gift) 

2 2013 Wilcze przesilenie (The Wolves Of Midwinter)  

Pozostałe powieści 

• 1979 Uczta Wszystkich Świętych (The Feast of All Saints) 

• 1982 Krzyk w niebiosa (Cry to Heaven) 

• 1985 Ucieczka do Edenu (Exit to Eden) (jako Anne Rampling) 

• 1986 Belinda (jako Anne Rampling)  

• 1989 Mumia (The Mummy: or Ramses the Damned) 

• 1996 Sługa kości (Servant of the Bones)  

• 1997 Skrzypce (Violin)  

Inne 

• 2009 Called Out of Darkness: A Spiritual Confession (autobiografia)  

Opowiadania 

• 1965 October 4th, 1948 

• 1966 Nicholas and Jean 

• 1982 The Master of Rampling Gate  

„…Ignoruj każdy brak odwagi, ignoruj każdy spadek pewności siebie, ignoruj wszelkie wątpliwości czy dezorientację. Idź naprzód, wierząc w miłość, pokój, harmonię i wielkie osiągnięcia. Pamiętaj, że radość nie jest ci obca. Zwyciężasz i jesteś silny. Kochaj. Najpierw kochaj, zawsze kochaj, kochaj na zawsze…” — Anne Rice  

PORTRAIT with HISTORY Anne Rice           

“…Whatever will happen will happen, but choose your companions with care. Choose them because you like to look at them and you like the sound of their voices, and they have profound secrets in them that you wish to know. In other words, choose them because you love them. Otherwise you will not be able to bear their company for very long…” ― Anne Rice.  

Anne Rice, pen names Anne Rampling and A.N. Roquelaure, born Howard Allen Frances O’Brien (October 4, 1941, New Orleans – December 11, 2021, Rancho Mirage), was an American author primarily of horror fiction, best known for the bestselling series The Vampire Chronicles, which had a major influence on Gothic subculture. She was the wife of poet and painter Stan Rice and the mother of writer Christopher Rice.

She was born and spent most of her life in New Orleans, Louisiana, which became the setting for many of her novels. Her parents, Katherine and Howard O’Brien, named her Howard after her father. She adopted the name Anne on her first day of school when asked for her name. Her mother, who was present, accepted her choice and did not correct her. Katherine, a highly educated woman for her time, did not want to limit her children in any way—even allowing them to draw on the walls. “She gave me so many wonderful things,” Anne said, “but most of all I value that she gave me faith in myself—the belief that I could accomplish great things. She gave me a sense of infinite power.”

Anne’s mother told her daughters countless imaginative stories and introduced them to books and films. She also sparked their interest in the works of Dickens, who became Anne’s favorite author. Anne had a vivid imagination, which she expressed by writing plays for herself and her sisters. While walking around New Orleans, she often explored old, abandoned houses in hopes of encountering a ghost.

Raised Catholic, she strongly believed in God and prayed in a small oratory she set up in an unused bathroom. At one point, she wanted to become a nun.

In 1942, her father enlisted in the military for three years, leaving Katherine alone with two small children, Anne and Alice. Accustomed to a high social status and material comfort, Katherine struggled financially and developed alcoholism. Even her husband’s return did not help. She died of a stroke in July 1956. Fifteen-year-old Anne had to take care of the household and her younger sisters, Tamara and Karen.

Her father remarried in 1958 and moved to Richardson, Texas. Anne attended a secular high school there, where she met her future husband, Stan Rice, though he initially showed little interest in her. Raised in a Catholic school where literature was censored, she secretly read existential philosophy against her father’s wishes, discovering writers like Hemingway and Woolf. Before graduating, she lost her faith in God.

She enrolled at Texas Women’s College in Denton but dropped out after a year to move to San Francisco with her roommate Ginny and work at an insurance company. Stan followed her a year later, and they began corresponding. In 1961, he proposed in an unusual way—by telegram. They married on October 14, 1961, in Texas. A year later, after Stan completed his studies, they moved to San Francisco, where both continued their education. Anne studied political science, though she still aspired to be a writer.

After earning her master’s degree in 1964 (Stan graduated in creative writing), Anne decided to refine her writing skills by writing one short story a day. Inspired by her mother’s vampire tales, she created a story about a young reporter interviewing a vampire. During this time, she published her first short story, October 4th, 1948, and the first chapter of a novella, Nicholas and Jean, in a university magazine called Transfer. Other stories remained unpublished.

In 1966, the Rices’ daughter Michelle was born. Stan taught at a university, and Anne pursued postgraduate studies while searching for novel ideas in libraries. In 1969, they moved to Berkeley. When Michelle was four, she was diagnosed with acute leukemia. Despite various treatments, she died just weeks before her sixth birthday. Her parents turned to alcohol in their grief, but Anne continued forward.

After completing her studies, she worked as a proofreader but still believed writing was her calling. Encouraged by her husband, she revisited her earlier vampire story and expanded it into a novel. She named the main character Louis and developed his tragic past. Writing about loss through Louis helped her process her own grief. She completed Interview with the Vampire in five weeks, mostly writing at night.

After struggling to find a publisher, she met agent Phyllis Seidel in 1974, who sold the novel to Knopf. Published in 1976, it earned nearly one million dollars in its first year. Paramount Pictures soon bought the film rights.

Her next novel, The Feast of All Saints, was not a sequel but a historical story set in New Orleans. Later works included Cry to Heaven. When these did not match her earlier success, she wrote erotic fiction under pseudonyms, including The Claiming of Sleeping Beauty.

In 1985, she returned to vampires with The Vampire Lestat, shifting narration to Lestat. The character was partly inspired by her husband Stan.

In later years, she returned to New Orleans, purchased and later sold a former Catholic orphanage, and continued writing. A second film adaptation, Queen of the Damned, was released in 2001.

“…I met and photographed Anne Rice on October 30, 1990, in New York City, when her next book, The Witching Hour, was released. It is the first part of the Lives of the Mayfair Witches series. It tells the story of the powerful Mayfair family—a lineage of witches—and the mysterious spirit Lasher, who has influenced their fate for generations. It attracted considerable interest from the media as well as admirers of her writing…” – Czesław Czapliński.

Her husband Stan Rice died in 2002 after a brain tumor. In 2005, she evacuated New Orleans due to Hurricane Katrina.

Although she had long identified as an atheist, she returned to Catholicism in 1998 and later announced she would write only for God, beginning a series about Christ. She later distanced herself from organized religion again in 2010 while maintaining her belief in God.

Anne Rice died on December 11, 2021, at age 80 due to complications from a stroke. Her son Christopher announced her death.

Selected Works

The Vampire Chronicles

1.   Interview with the Vampire (1976)

2.   The Vampire Lestat (1985)

3.   The Queen of the Damned (1988)

4.   The Tale of the Body Thief (1992)

5.   Memnoch the Devil (1995)

6.   The Vampire Armand (1998)

7.   Merrick (2000)

8.   Blood and Gold (2001)

9.   Blackwood Farm (2002)

10.                 Blood Canticle (2003)

11.                 Prince Lestat (2014)

12.                 Prince Lestat and the Realms of Atlantis (2016)

Other series and works (selection)

•Pandora (1998), Vittorio the Vampire (1999)

•The Witching Hour (1990), Lasher (1993), Taltos (1994)

•The Claiming of Sleeping Beauty (1983) and sequels

•Christ the Lord: Out of Egypt (2005), Road to Cana (2008)

•Angel Time (2009), Of Love and Evil (2010)

•The Wolf Gift (2012), The Wolves of Midwinter (2013)

Other novels:

The Feast of All Saints, Cry to Heaven, Exit to Eden, Belinda, The Mummy, Servant of the Bones, Violin

Autobiography:

Called Out of Darkness: A Spiritual Confession (2009)

Short stories:

October 4th, 1948; Nicholas and Jean; The Master of Rampling Gate

“..Ignore any loss of nerve, ignore any loss of self-confidence, ignore any doubt or confusion. Move on believing in love, in peace, and harmony, and in great accomplishment. Remember joy isn't a stranger to you. You are winning and you are strong. Love. Love first, love always, love forever…” ― Anne Rice.