Szukaj
  • Czesław Czapliński

PORTRET z HISTORIĄ Marguerite Young

Zaktualizowano: kwi 11


„…Wszystkie książki, które napisałem, od początku były jedną książką…” – Marguerite Young


Marguerite Vivian Young (ur. 26 sierpnia 1908, Indianapolis, w stanie Indiana – zm. 17 listopada 1995 w Indianapolis) – pisarka i naukowiec.

Poprzez swojego ojca, Chestera Ellisa Younga, była potomkiem Brighama Younga, a przez swoją matkę, Fay Herron Knight, była bezpośrednim potomkiem Johna Knoxa.

Kształciła się na Indiana University i Butler University w Indianapolis (1930), Young studiowała również na University of Chicago (MA, 1936) i ukończyła pracę dyplomową na University of Iowa. Następnie uczyła w wielu szkołach i na uniwersytetach.

W 1943 r. przeniosła się do Nowego Jorku, gdzie przez pięćdziesiąt lat, mieszkała w nowojorskiej Greenwich Village.

Pierwszymi opublikowanymi dziełami Young były dwa tomiki poezji: Prismatic Ground (1937) i Moderate Fable (1944). Angel in the Forest: A Fairy Tale of Two Utopias(1945). Miss MacIntosh, My Darling, projekt, który zajmował praktycznie dwie następne dekady życia Young, jest eksploracją mitu i impulsem do tworzenia mitów. Bohaterka książki, Vera Cartwheel, odrzuca niejasność swojej matki wywołaną opium i poszukuje swojej zaginionej pielęgniarki, panny MacIntosh, która reprezentuje zdrowy rozsądek i rzeczywistość. Podróż Cartwheel kończy się rozczarowaniem.

Podczas studiów na Uniwersytecie w Chicago, Young pracowała na pół etatu, czytając Szekspira Minnie K. Weissenbach. Patronka Edny St. Vincent Millay, Weissenbach była czasami nazywana „opiumową damą z Hyde Parku” i stała się inspiracją dla Opium Lady w Young's Miss MacIntosh, My Darling. Oparte na narkotykach loty fantazji miały wejść do powieści.

Young uzyskała stopień doktora filozofii i filologii angielskiej na University of Iowa, gdzie wykładała w prestiżowym Iowa Writers’ Workshop. W Nowym Jorku w latach 60. prowadziła wykłady kontraktowe z literatury angielskiej na Fordham University.

„…Uczyłem od dziewiątej do czwartej, spałem godzinę i pisałem od szóstej do północy, noc po nocy…” – Marguerite Young.


Young dużo podróżowała i była częścią szerokiego kręgu literackiego, w skład którego wchodzili Mari Sandoz, Richard Wright, Anaïs Nin, Flannery O'Connor, Marianne Hauser i Allen Tate, z którym miała romans. Miała także złożoną przyjaźń z Carsonem McCullersem i Trumanem Capote. Pisała artykuły, poezję i recenzje książek, jednocześnie ucząc twórczego pisania w różnych miejscach, w tym w New School for Social Research, Fordham University i Iowa Writers 'Workshop.

W 1944 roku Scribners zlecił jej napisanie nowej pracy, ostatecznie opublikowanej jako epicka powieść Miss MacIntosh, My Darling (1965). Chociaż zamierzała zająć tylko dwa lata, powieść ukończyła dopiero w 1963 roku. Young opisał to jako „eksplorację złudzeń, halucynacji, błędów oceny w życiu poszczególnych osób, przy czym centralna scena powieści jest rajem dla uzależnionych od opium”. Anaïs Nin w powieści przyszłości nazywa to „epicka powieść amerykańska napisana w poetyckim stylu”. Miss MacIntosh, My Darling nie została dobrze przyjęta przez krytykę, ale stała się kultowa.

Kolejny projekt Young miał być biografią poety Hoosiera Jamesa Whitcomba Rileya, twórcy Little Orphant Annie. Jej doświadczenie w przyłączaniu się do protestów przeciwko wojnie w Wietnamie sprawiło, że skupiła się na przyjaźni Riley z Eugene V. Debsem. Dygresja miała zająć resztę jej życia, stając się ambitną biografią Debsa, organizatorki związkowej, która wyrosła na pierwszego kandydata socjalistów na prezydenta Stanów Zjednoczonych.

Często odwiedza wspólnoty mormonów w Nauvoo, Missouri i Salt Lake City w Utah; Shakers; społeczności Amiszów w Pensylwanii; wspólnota Oneida; Ikarowie; Rappites i wiele innych osad na pustyni. W tej perspektywie Young stwierdza, że ​​naród ten został założony i osadzony na zasadach wspólnotowej własności i wzajemnej pomocy. W drugiej części Harfy Song for a Radical, Young stwierdza, że ​​Eugene Debs był katalizatorem, dzięki któremu te zasady stały się podstawowymi założeniami ruchu robotniczego w XIX i XX wieku.

Podczas ostatniej choroby Marguerite Young jej niedokończony rękopis został skompilowany przez Marilyn Hamilton i Suzanne Oboler, a następnie przesłany do jej wydawcy. Po jej śmierci rękopis został zredagowany przez Charlesa Ruasa. Ta zredagowana wersja Harfa Song for a Radical została opublikowana przez Alfreda A. Knopfa w 1999 roku.

W czasie jednego z wernisaży w Andre Zarre Gallery na nowojorskim SoHo, w sierpniu 1985, pojawiła się niebywała postać. Była tak ubrana i tak wyglądała, że wszyscy zaczęli zwracać na nią uwagę, bardziej niż na wystawę. Kiedy zobaczyłem, jak Andre Zarre wita się z nią bardzo osobiście, zapytałem o nią, powiedział mi, że to jest słynna pisarka, poetka Marguerite Young. Zaprosił ją do restauracji po wernisażu i powiedział, że mogę z nim pójść, to sobie z nią porozmawiam.Tak zaczęła się moja znajomość z Marguerite. Byliśmy w restauracji Waverly Inn. na Greenwich Village, gdzie nie omieszkałem zrobić jej zdjęcia. Kiedy przekazałem jej kilka zdjęć, napisała mi odręcznie list: „…Byłam zadowolona i zaskoczona będąc wybraną przez świetnego fotografa, który wydawał się zamagnetyzowany przez historyczną wyobraźnię, przyciągającą go ku mej historycznej twarzy, tak mi się wydaje. Patrząc na fotografie, które były zrobione w Waverly Inn., gdzie Andre Zarre i ja jedliśmy obiad z fotografem, który wydawał się mieć oko aparatu pośrodku czoła - widzę nie tylko swoją własną twarz, umęczoną czasem i odpływem, ale również odziedziczone po przodkach twarze, które zawsze inspirowały moje pisarstwo…” – Marguerite Young.

W czasie rozmowy Marguerite powiedziała mi, że mieszka nieopodal i ma kolekcje lalek z porcelanowymi główkami, wiedziałem, że muszę się tam dostać. Tak też się stało 29 listopada 1987 r. u niej w domu na Greenwich Village w Nowym Jorku, zrobiłem zdjęcia jakich świat nie widział. To jedna z najbardziej niesamowitych sesji jakie miałem w życiu i obcowanie z osobą niezwykłą. Ale co tu słowa, proszę zobaczyć zdjęcia…każde warte jest więcej niż tysiąc słów.


„…Staram się uczyć moich uczniów stylu, ale zawsze jako część życia, a nie jako ozdoba. Styl musi wynikać z komunikowania spójnej myśli, a nie z przyklejania kwiatków do przemówień. Styl i treść oraz sens życia to rzeczy, z których składa się literatura. Oczywiście należy używać własnej osobowości w odniesieniu do życia i języka, a każdy ma taki związek. Niektórzy go znajdują, inni nie, ale tam jest…” – Marguerite Young.



PORTRAIT with HISTORY Marguerite Young

„…All the books I have written have been one book, from the beginning…” – Marguerite Young.

Marguerite Vivian Young (born August 26, 1908, Indianapolis, Indiana - died November 17, 1995 in Indianapolis) - writer and scientist.

Through her father, Chester Ellis Young, she was a descendant of Brigham Young and through her mother, Fay Herron Knight, she was a direct descendant of John Knox.

He was educated at Indiana University and Butler University in Indianapolis (1930), Young also studied at the University of Chicago (MA, 1936) and completed his thesis at the University of Iowa. Then she taught at many schools and universities.

In 1943, she moved to New York, where she lived for fifty years in Greenwich Village, New York.

Young's first published works were two volumes of poetry: Prismatic Ground (1937) and Moderate Fable (1944). Angel in the Forest: A Fairy Tale of Two Utopias (1945). Miss MacIntosh, My Darling, a project that took up practically the next two decades of Young's life, is an exploration of myth and an impulse to create myths. The book's heroine, Vera Cartwheel, dismisses her mother's opium-induced ambiguity and searches for her missing nurse, Miss MacIntosh, who represents common sense and reality. The Cartwheel journey ends in disappointment.

While studying at the University of Chicago, Young worked part-time reading Shakespeare's Minnie K. Weissenbach. Patroness of Edna St. Vincent Millay, Weissenbach was sometimes referred to as the "opium lady of Hyde Park" and became the inspiration for the Opium Lady in Young's Miss MacIntosh, My Darling. Drug-driven flights of fantasy were to enter the novel.

Young earned his PhD in Philosophy and English Studies from the University of Iowa, where she taught at the prestigious Iowa Writers' Workshop. In New York, in the 1960s, she lectured on contract in English literature at Fordham University.

“…I would teach from nine to four, sleep an hour, and write from six until midnight, night after night…” – Marguerite Young.


Young traveled extensively and was part of a wide literary circle that included Mari Sandoz, Richard Wright, Anaïs Nin, Flannery O'Connor, Marianne Hauser, and Allen Tate, with whom she had an affair. She also had a complex friendship with Carson McCullers and Truman Capote. She has written articles, poetry, and book reviews while teaching creative writing at a variety of venues including the New School for Social Research, Fordham University, and the Iowa Writers' Workshop.

In 1944, Scribners commissioned her to write a new work, eventually published as Miss MacIntosh's epic novel, My Darling (1965). Although she only intended to take two years, she did not finish the novel until 1963. Young described it as "an exploration of delusions, hallucinations, and errors of judgment in the lives of individuals, with the central scene of the novel being a haven for opium addicts." Anaïs Nin in the novel of the future calls it "an epic American novel written in a poetic style". Miss MacIntosh, My Darling was not well received by critics, but has become a cult hit.

Young's next project was to be a biography of Hoosier poet James Whitcomb Riley, founder of Little Orphant Annie. Her experience of joining the anti-Vietnam war protests has led her to focus on Riley's friendship with Eugene V. Debs. The digression would take the rest of her life, becoming the ambitious biography of Debs, a union organizer who had grown up to be the first Socialist candidate for President of the United States.

He frequently visits Mormon communities in Nauvoo, Missouri, and Salt Lake City, Utah; Shakers; the Amish community of Pennsylvania; Oneida community; The Icaras; Rappites and many other settlements in the desert. In this perspective, Young states that this nation was founded and founded on the principles of communal ownership and mutual assistance. In the second part of the Harp Song for a Radical, Young states that Eugene Debs was the catalyst that made these principles the foundations of the labor movement in the nineteenth and twentieth centuries.

During Marguerite Young's recent illness, her unfinished manuscript was compiled by Marilyn Hamilton and Suzanne Oboler and sent to her publisher. After her death, the manuscript was edited by Charles Ruas. This edited version of the Harp Song for a Radical was published by Alfred A. Knopf in 1999.

During one of the openings at Andre Zarre Gallery in SoHo, New York, in August 1985, an extraordinary figure appeared. She was dressed and looked like this that everyone began to pay attention to her, more than to the exhibition. When I saw Andre Zarre greet her very personally, I asked about her, he told me she was a famous writer, the poet Marguerite Young. He invited her to the restaurant after the opening and said that I could go with him and talk to her. That was how my acquaintance with Marguerite began. We were at the Waverly Inn restaurant. in Greenwich Village, where I did not fail to take pictures of her. When I gave her some photos, she wrote me a handwritten letter: ”…I was pleased and surprised to be chosen by a great photographer who seemed to be magnetized by the historical imagination, drawing him to my historic face, I believe. Looking at the photographs that were taken at the Waverly Inn, where Andre Zarre and I were having dinner with a photographer who seemed to have the eye of the camera in the middle of the forehead - I see not only my own face, tormented with time and tide, but also faces inherited from my ancestors, that always inspired my writing…” –Marguerite YOUNG, writer.

During the conversation, Marguerite told me that she lives nearby and has a collection of dolls with porcelain heads, I knew I had to get there. So it happened on November 29, 1987, at her house in Greenwich Village, New York, I took pictures that the world has not seen. This is one of the most amazing sessions I have had in my life and dealing with an extraordinary person. But what are the words, please see the pictures… each is worth more than a thousand words.

„…I try to my studenta style, but always as a part of life, not as ornament. Style has to come out of communications coherent thought, not in sticking little floweru on speechem. Style and substancje and a sense of life are the things literatura is composer of. One musi ust one's own personalisty in relationship to life and language, of course, and everyone has such a relationship. Same people find it, same don't find it, but it's there…” – Marguerite Young.


Nowa książka – Czesław Czapliński PORTRET z HISTOTIĄ Tom 1, którą można błyskawicznie zamówić do swojego komputera lub telefonu –https://www.e-bookowo.pl/kultura-i-sztuka/portret-z-historia-tom-1.html

Od Autora:Przez lata przyjaźniąc się z księdzem-poetą Janem Twardowskim, robiliśmy m.in. wspólny projekt abum-wystawa: Czapliński-Twardowski „WIZYTKI Hortus Conclusus”, została mi w pamięci jego wypowiedź: „Nie umiera ten, kto trwa w pamięci żywych”. To skłoniło mnie do pisania o wybitnych ludziach i pokazywania ich zdjęć, często z przed kilkudziesięciu lat.W środku

– Tom 1 Czesław Czapliński PORTRET z HISTORIĄ portrety: •Magdalena ABAKANOWICZ •Zdzisław BEKSIŃSKI •Wilhelm BRASSE •Ewa BRAUN •Ewa DEMARCZYK •Wojciech FIBAK •Tadeusz KANTOR •Ryszard KAPUŚCIŃSKI •Krystyna KOFTA •Marek KWIATKOWSKI •Lech MAJEWSKI •Jan NOWAK JEZIORAŃSKI •Rafał OLBIŃSKI •Barbara PIASECKA-JOHNSON •Paloma PICASSO •Andrzej PITYŃSKI •Małgorzata POTOCKA •Wisława SZYMBORSKA •Andy WARHOL

https://www.e-bookowo.pl/kultura-i-sztuka/portret-z-historia-tom-1.html

Ostatnie posty

Zobacz wszystkie