Szukaj
  • Czesław Czapliński

PORTRET z HISTORIĄ Isabella Rossellini

Zaktualizowano: kwi 11


“…Kobiety, które pozostają wierne sobie, są dla mnie zawsze ciekawsze i piękniejsze: kobiety takie jak Frida Kahlo, Georgia O'Keeffe i Anna Magnani - kobiety, które mają styl, szyk, powab i elegancję. Nie podporządkowały się żadnemu standardowi piękna - one to zdefiniowały…” – Isabella Rossellini.

Isabella Rossellini (właśc. Isabella Fiorella Elettra Giovanna Rossellini) (ur. 18 czerwca 1952 w Rzymie) – aktorka, reżyserka, pisarka i modelka.

Rossellini wychował się w Rzymie, a także w Santa Marinella i Paryżu. Jej matka, szwedzka aktorka Ingrid Bergman (1915–1982), zagrała w Casablance (1942), Komu bije dzwon (1943) i Urzeczonej (1945) Hitchcocka. Jej ojciec, Roberto Rossellini (1906–1977), był włoskim scenarzystą, reżyserem i producentem filmowym, którego najukochańszymi filmami były: Rzym, miasto otwarte (1945) i Niemcy – rok zerowy(1948). Jej siostra bliźniaczka, Ingrid Isottą Rossellini, została adiunktem literatury włoskiej na Columbia University. Jej brat, Roberto Ingmar Giusto Giuseppe Rossellini, to producent filmowy. Ma także siostrę przyrodnią, Pię Lindström (z pierwszego małżeństwa matki z Petterem Lindströmem), która została krytykiem teatralnym. Jej przyrodnie rodzeństwo to także Gil, Raffaella i Marco Romano (zm. w wieku dziewięciu lat).

Dorastała w Rzymie, w Santa Marinelli i Paryżu. W wieku pięciu lat przeszła operację wyrostka robaczkowego. Kiedy miała 11 lat, zdiagnozowano u niej skoliozę; jako 13-latka nie była w stanie wstać i poruszać się o własnych siłach. Aby to naprawić, musiała przejść 18-miesięczną próbę bolesnych rozciągnięć, odlewów ciała i operacji kręgosłupa przy użyciu kawałków jednej z jej kości piszczelowych.

Mając 19 lat wyjechała do Nowego Jorku, gdzie ukończyła Finch College oraz wydział nauk społecznych w New School University, pracując jako tłumacz i dziennikarka telewizyjna RAI. Pojawiła się także z przerwami w programie telewizyjnym L’altra Domenica (Inna niedziela) z Roberto Benignim.

W 1976 zadebiutowała na ekranie jako zakonnica w melodramacie fantasy Kwestia czasu (A Matter of Time) u boku matki – Ingrid Bergman, Lizy Minnelli, Charlesa Boyera i Fernando Reya. Potem zagrała w dramacie Łąka (Il Prato, 1979) z Michele Placido. Występ w komedii W papieskim oku (Il pap'occhio, 1980) z Roberto Benigni przyniósł jej nagrodę Srebrnej Taśmy Włoskiego Narodowego Stowarzyszenia Dziennikarzy Filmowych.

W wieku 28 lat rozpoczęła karierę modelki, kiedy została sfotografowana przez Bruce’a Webera dla brytyjskiego czasopisma „Vogue”. W latach 1982–1996 była twarzą kosmetyków Lancome. Współpracowała także z wieloma innymi renomowanymi fotografami, w tym Richardem Avedonem, Stevenem Meiselem, Helmutem Newtonem, Peterem Lindbergiem, Normanem Parkinsonem, Eve Arnold, Francesco Scavullo, Annie Leibovitz, Denisem Pielem i Robertem Mapplethorpe. Trafiła też na okładki takich czasopismach jak „Marie Claire”, „Harper’s Bazaar”, „Vanity Fair”, „Elle”, „People” i “Interview”.

Pomimo wielkiego sukcesu jako modelka, powróciła do aktorstwa. Po śmierci matki w 1982, Rossellini wzięła udział w swoim pierwszym amerykańskim filmie Taylora Hackforda Białe Noce (White Nights, 1985) u boku Michaiła Barysznikowa i Gregory’ego Hinesa. Jej przełomową rolą była postać torturowanej piosenkarki Dorothy Vallens w nocnym klubie w dramacie Davida Lyncha Blue Velvet (1986), za którą otrzymała Independent Spirit Awards. Inne znaczące role filmowe w tym okresie to: komedia romantyczna Nikity Michałkowa Oczy czarne (Oci ciornie, 1987) z Marcello Mastroiannim i Marthe Keller, komedia romantyczna Joela SchumacheraKuzyni (Cousins, 1989) z Tadem Dansonem, Sean Young i Williamem Petersonem.

Rossellini otrzymała w 1987 roku nagrodę Independent Spirit Award za najlepszą główną rolę kobiecą za rolę w filmie Blue Velvet. W marcu 1988 w Musée d’Art Moderne w Paryżu odbyła się poświęcona jej wystawa fotografii Portret kobiety. W 1992 wzięła udział w erotycznej sesji zdjęciowej do książki Madonny pt. Sex.

Została uhonorowana Nagrodą Saturna w kategorii najlepsza aktorka drugoplanowa za kreację Lisle Von Rhoman w czarnej komedii Roberta Zemeckisa Ze śmiercią jej do twarzy (Death Becomes Her, 1992) z Meryl Streep, Goldie Hawn i Bruce’em Willisem. Rola Laury Klein w dramacie psychologicznym Petera Weira Bez lęku (Fearless, 1994) z Jeffem Bridgesem przyniosła jej niemiecką nagrodę Złotej Kamery. W dramacie biograficznym Wieczna miłość (Immortal Beloved, 1994) z Garym Oldmanem wystąpiła jako hrabina Anna Maria von Erdődy, węgierska szlachcianka i jedną z najbliższych powierniczek i przyjaciół Ludwiga van Beethovena. W 1996 wzięła udział w jednym z odcinków sitcomu NBC Przyjaciele (Friends). Za rolę Anny Hauptman w dramacie kryminalnym HBO Zbrodnia stulecia (Crime of the Century, 1996) w reżyserii Marka Rydella zdobyła nominację do Złotego Globu dla najpopularniejszej aktorki drugoplanowej w serialu, miniserialu lub filmie telewizyjnym. Jako Katchen w dramacie wojennym Rozdarte niebo (Il cielo cade, 2000) była nominowana do David di Donatello dla najlepszej aktorki. W 2004 Rossellini wystąpiła w Off-Broadwayowskiej produkcji Terrence’a McNally Syndrom Stendhala (The Stendhal Syndrome).

Przewodniczyła jury konkursu głównego na 61. MFF w Berlinie (2011) oraz jury sekcji „Un Certain Regard” na 68. MFF w Cannes (2015). W 2016 r. Otrzymała tytuł doktora honoris causa Université du Québec à Montréal.

Rossellini ma podwójne obywatelstwo: włoskie i amerykańskie.

W 1974 spotykała się z pisarzem Franco Angeli. 29 września 1979 wyszła za mąż za reżysera Martina Scorsese, jednak 1 listopada 1982 doszło do rozwodu.

W latach 1983–1986 jej mężem był Jonathan Wiedemann, model z Teksasu, absolwent Harvard University, administrator Microsoft, z którym ma córkę Elettrę Rossellini (ur. 26 lipca 1983). Spotykała się z tancerzem Michaiłem Barysznikowem (1985), reżyserem Davidem Lynchem (1986–1994), aktorem Garym Oldmanem (1994-96) oraz reżyserem i producentem teatralnym Gregorym Mosherem (1996–1997). Zaadoptowała syna Roberto (ur. 1993).

Grała w filmach m.in. 1976 – Kwestia czasu (A Matter of Time) – Siostra Pia; 1979 – Łąka (Il Prato) – Eugenia; 1980 – Il Papocchio – Isabella; 1985 – Białe noce (White Nights) – Darya Greenwood; 1986 – Blue Velvet – Dorothy Vallens; 1987 – Twardziele nie tańczą (Tough Guys Don't Dance) – Madeleine Regency; 1987 – Oczy czarne (Oci ciornie) – La Signora; 1987 – Sjesta (Siesta) – Marie; 1988 – Zelly i ja (Zelly and Me) – Mademoiselle (Zellie); 1989 – Czerwony Kapturek (Red Riding Hood); 1989 – Cousins – Maria Hardy; 1990 – Ivory Hunters; 1990 – Żywoty pań swawolnych (Dames galantes) – Victoire; 1990 – Dzikość serca (Wild at Heart) – Perdita Durango; 1991 – Lies of the Twins – Rachel Marks; 1991 – Caccia alla vedova – Rosanna; 1992 – Ze śmiercią jej do twarzy (Death Becomes Her) – Lisle Von Rhoman; 1993 – Niewinni (The Innocent) – Maria; 1993 – Ogóras (The Pickle); 1993 – Bez lęku (Fearless) – Laura Klein; 1994 – Wyatt Earp – Big Nose Kate; 1994 – Wieczna miłość (Immortal Beloved) – Anna Marie Erdody; 1994 – The Gift; 1995 – Croce e delizia; 1996 – Pogrzeb (The Funeral) – Clara; 1996 – Wielkie otwarcie (Big Night) – Gabriella; 1996 – Zbrodnia stulecia (Crime of the Century) – Anna Hauptmann; 1997 – Bagaż życia (Left Luggage) – Pani Kalman; 1997 – Odyseja (The Odyssey) – Atena; 1998 – Oszuści (The Impostors) – Królowa; 1998 – Merlin – Nimue; 2000 – Don Kichot (Don Quixote) – Księżna; 2000 – Rozdarte niebo (Cielo cade, Il) – Katchen Einstein; 2002 – Imperium (Empire) – Joanna Menendez; 2002 – Lawirant (Roger Dodger) – Joyce; 2002 – Napoleon Bonaparte (Napoléon) – Joséphine de Beauharnais; 2003 –

Samotny kowboj (Monte Walsh) – Martine; 2003 – The Saddest Music in the World – Lady Port-Huntley; 2003 – Tulse Luper Suitcases, Part 1: The Moab Story – pani Moitessier; 2004 – King of the Corner – Rachel Spivak; 2004 – Tulse Luper Suitcases, Part 2: The Vaux to the Sea – Pani Moitessier; 2004 – Ziemiomorze (Legend of Earthsea) – Thar – Najwyższa Kapłanka Bliźniaczych Bóstw; 2004-2005: Agentka o stu twarzach (Alias) jako Katya Derevko; 2005 – Co jest grane (Heights) – Liz; 2005 – Święto kozła (Fiesta del chivo, La) – Urania; 2006 – Bez skrupułów (Infamous) − Marella Agnelli; 2006 – Architekt (The Architect) – Julia Waters; 2007– Rockefeller Plaza 30 – jako Bianca Donaghy; 2008 – Two Lovers; 2008 – Przypadkowy mąż (The Accidental Husband) – Pani Bollenbecker; 2009 – Two Lovers; 2009 – My Dog Tulip; 2010 – The Solitude of Prime Numbers; 2011 – Keyhole; Chicken with Plums; Silent Life; Late Bloomers; 2013 – 2013 – Enemy; 2014 – The Zigzag Kid; 2015 – Closet Monster; Joy; 2018 – Incredibles 2, Vita and Viginnia.

Rossellini jest zaangażowany w działania na rzecz ochrony przyrody. Jest prezesem i dyrektorem Howard Gilman Foundation - wiodącej instytucji zajmującej się ochroną przyrody, sztuki, fotografii i tańca - oraz była członkiem zarządu Wildlife Conservation Network.

Rossellini zajmuje się szkoleniem psów przewodników dla niewidomych. Jest byłym powiernikiem Domu George'a Eastmana i uhonorowaną w 1997 roku nagrodą George'a Eastmana za wsparcie ochrony filmu. Jest także ambasadorem narodowym w Funduszu Stanów Zjednoczonych na rzecz UNICEF.


Do sesji z Isabell Rossellini w Nowym Jorku 9 marca 1992, nie musiałem się szczególnie przygotowywać, gdyż od lat naoglądałem się pism z jej zdjęciami, filmów… Szczególnie zapadły mi zdjęcia z albumów wybitnych fotografów m.in. Richarda Avedona, Yousufa Karsha czy Helmuta Newtona, z którymi miałem kontakt w ASMP (American Society of Media Photographers) w New York, kórego byłem członkiem. Pamiętam jak nacinęłem migawkę, pierwsze zdjęcie, po chwili zmieniam film, następny… Dziś z perspektywy czasu wybrać kilka zdjęć nie jest łatwo. Zresztą zawsze z wyborem są problemy.

„…Myślę, że cudowne w moim życiu było to, że było różnorodne i że mogłam robić tak wiele różnych rzeczy. Byłem w stanie ewoluować od modelowania do aktorstwa. A potem, gdy możliwości aktorskie zostały ograniczone z powodu mojego wieku, mogłam zostać pisarzem, reżyserem i autorem. Jestem więc wdzięczna sobie, że nie tylko siedziałam i nostalgicznie myślałam za przeszłością, która była i nie może wrócić, ale zamiast tego zdecydowałem się iść dalej…” – Isabella Rosellini.


„…Od dzieciństwa słyszałam, że wyglądam jak matka (Ingrid Bergman), ale z pewnością nie ma takiego talentu, jak ona” – mówi Isabella Rossellini w rozmowie z dziennikiem „The Guardian”. „Kiedy byłam młoda, tego typu komentarze i recenzje łamały mi serce. Dziś mam już do nich dystans. Moja matka zdobyła trzy Oscary! Więcej ma tylko Katherine Hepburn. Ja nie byłam nawet nigdy nominowana do Oscara. I to jest najpiękniejsze w starości – sprawy, które kiedyś wydawały ci się dramatem, z perspektywy czasu stają się mało istotne. Nie mam Oscara, ale ma dwójkę dzieci, sześć owiec i dwa psy!...” – Isabella Rosselini.



PORTRAIT with HISTORY Isabella Rossellini

"...Women who true to themselves are always more interesting and beautiful to me; women like Frida Kahlo, Georgia O'Keeffe and Anna Magnani – women who hale style, Chicago, allure and elegancję. The dien't summit to ani standard of beauty – the delfinem it..." – Isabella Rosselini.


Isabella Rossellini (born Isabella Fiorella Elettra Giovanna Rossellini) (born June 18, 1952 in Rome) - actress, director, writer and model.


Rossellini was raised in Rome as well as Santa Marinella and Paris. Her mother, Swedish actress Ingrid Bergman (1915–1982), starred in Casablanca (1942), Who Tolls the Bell (1943) and Hitchcock's The Girl (1945). Her father, Roberto Rossellini (1906–1977), was an Italian screenwriter, director and film producer, whose most beloved films were: Rome, Open City (1945) and Germany - Year Zero (1948). Her twin sister, Ingrid Isotta Rossellini, became an Assistant Professor of Italian Literature at Columbia University. Her brother, Roberto Ingmar Giusto Giuseppe Rossellini, is a film producer. He also has a half-sister, Pia Lindström (from her mother's first marriage to Petter Lindström) who has become a theater critic. Her half-siblings also include Gil, Raffaella and Marco Romano (died at the age of nine).

She grew up in Rome, Santa Marinelli and Paris. At the age of five, she underwent appendicitis surgery. When she was 11, she was diagnosed with scoliosis; as a 13-year-old she was unable to get up and move on her own. To fix this, she had to undergo an 18-month trial of painful stretches, body casts, and spine surgery using pieces of one of her tibia bones.

At the age of 19, she moved to New York, where she graduated from Finch College and the Faculty of Social Sciences at the New School University, working as a translator and TV journalist for RAI. She also appeared on and off on the TV show L'altra Domenica (Another Sunday) with Roberto Benigni.

In 1976, she made her screen debut as a nun in the fantasy melodrama A Matter of Time opposite her mother - Ingrid Bergman, Liza Minnelli, Charles Boyer and Fernando Rey. Then she starred in the drama Łąka (Il Prato, 1979) with Michele Placido. Her performance in the comedy In the Papal Eye (Il pap'occhio, 1980) with Roberto Benigni brought her the Silver Tape Award from the Italian National Association of Film Journalists.

She began her modeling career at 28 when she was photographed by Bruce Weber for the British magazine "Vogue". From 1982 to 1996 she was the face of Lancome cosmetics. She has also collaborated with many other reputable photographers including Richard Avedon, Steven Meisel, Helmut Newton, Peter Lindberg, Norman Parkinson, Eve Arnold, Francesco Scavullo, Annie Leibovitz, Denis Piel and Robert Mapplethorpe. She has also appeared on the covers of magazines such as Marie Claire, Harper's Bazaar, Vanity Fair, Elle, People and Interview.

Despite her great success as a model, she returned to acting. After her mother's death in 1982, Rossellini starred in her first American Taylor Hackford film, White Nights, 1985, opposite Mikhail Baryshnikov and Gregory Hines. Her breakout role was as the tortured singer Dorothy Vallens at a nightclub in David Lynch's drama Blue Velvet (1986), for which she won the Independent Spirit Awards. Other significant film roles during this period include: Nikita Michałkow's romantic comedy Black Eyes (Oci ciornie, 1987) with Marcello Mastroianni and Marthe Keller, Joel Schumacher's romantic comedy Kuzyni (Cousins, 1989) with Tad Danson, Sean Young and William Peterson.

Rossellini won an Independent Spirit Award in 1987 for Best Leading Actor for her role in Blue Velvet. In March 1988, at the Musée d'Art Moderne in Paris, there was a photography exhibition entitled Portrait of a Woman. In 1992, she took part in an erotic photo shoot for Madonna's book. Sex.

She was honored with the Saturn Award for Best Supporting Actress for her portrayal of Lisle Von Rhoman in Robert Zemeckis's black comedy Death Becomes Her (1992) with Meryl Streep, Goldie Hawn and Bruce Willis. Laura Klein's role in Peter Weir's psychological drama No Fear (Fearless, 1994) starring Jeff Bridges won her the German Golden Camera Award. In the biographical drama Eternal Love (Immortal Beloved, 1994), Gary Oldman starred as Countess Anna Maria von Erdődy, a Hungarian noblewoman and one of Ludwig van Beethoven's closest confidants and friends. In 1996, she took part in an episode of the NBC sitcom Friends. For her role as Anna Hauptman in the HBO crime drama "Crime of the Century, 1996" directed by Mark Rydell, she won a Golden Globe nomination for Most Popular Supporting Actress in a Series, Miniseries or Television Film. As Katchen in the war drama Torn Heaven (Il cielo cade, 2000), she was nominated for David di Donatello for Best Actress. In 2004, Rossellini starred in Terrence McNally's Off-Broadway production of The Stendhal Syndrome.

She chaired the main competition jury at the 61st Berlin IFF (2011) and the jury of the "Un Certain Regard" section at the 68th Cannes IFF (2015). In 2016, she received an honorary doctorate from the Université du Québec à Montréal.

Rossellini has dual Italian and American citizenship. In 1974 she dated the writer Franco Angeli. On September 29, 1979, she married director Martin Scorsese, but on November 1, 1982 she divorced.

In the years 1983–1986 her husband was Jonathan Wiedemann, a model from Texas, a graduate of Harvard University, administrator of Microsoft, with whom she has a daughter, Eletta Rossellini (born July 26, 1983). She met with dancer Mikhail Baryshnikov (1985), director David Lynch (1986–1994), actor Gary Oldman (1994–96) and theater director and producer Gregory Mosher (1996–1997). She adopted a son, Roberto (born 1993).

She acted in films including 1976 - A Matter of Time - Sister Pia; 1979 - Meadow (Il Prato) - Eugenia; 1980 - Il Papocchio - Isabella; 1985 - White Nights - Darya Greenwood; 1986 - Blue Velvet - Dorothy Vallens; 1987 - Tough Guys Don't Dance - Madeleine Regency; 1987 - Black Eyes (Oci ciornie) - La Signora; 1987 - Siesta (Siesta) - Marie; 1988 - Zelly and me (Zelly and Me) - Mademoiselle (Zellie); 1989 - Red Riding Hood; 1989 - Cousins ​​- Maria Hardy; 1990 - Ivory Hunters; 1990 - Lives of Playful Ladies (Dames galantes) - Victoire; 1990 - Wild at Heart - Perdita Durango; 1991 - Lies of the Twins - Rachel Marks; 1991 - Caccia alla vedova - Rosanna; 1992 - With Death Becomes Her - Lisle Von Rhoman; 1993 - Niewinni (The Innocent) - Maria; 1993 - Ogóras (The Pickle); 1993 - Fearless - Laura Klein; 1994 - Wyatt Earp - Big Nose Kate; 1994 - Eternal Love (Immortal Beloved) - Anna Marie Erdody; 1994 - The Gift; 1995 - Croce e delizia; 1996 - The Funeral - Clara; 1996 - Big Night - Gabriella; 1996 - Crime of the Century - Anna Hauptmann; 1997 - Left Luggage - Mrs. Kalman; 1997 - The Odyssey - Athena; 1998 - The Impostors - The Queen; 1998 - Merlin - Nimue; 2000 - Don Quixote (Don Quixote) - Duchess; 2000 - Torn Heaven (Cielo cade, Il) - Katchen Einstein; 2002 - Imperium (Empire) - Joanna Menendez; 2002 - Lawirant (Roger Dodger) - Joyce; 2002 - Napoleon Bonaparte (Napoléon) - Joséphine de Beauharnais; 2003 -

The Lone Cowboy (Monte Walsh) - Martine; 2003 - The Saddest Music in the World - Lady Port-Huntley; 2003 - Tulse Luper Suitcases, Part 1: The Moab Story - Mrs. Moitessier; 2004 - King of the Corner - Rachel Spivak; 2004 - Tulse Luper Suitcases, Part 2: The Vaux to the Sea - Mrs. Moitessier; 2004 - Legend of Earthsea - Thar - High Priestess of the Twin Gods; 2004-2005: Agent with a Hundred Faces (Alias) as Katya Derevko; 2005 - Co jest grane (Heights) - Liz; 2005 - Feast of the Goat (Fiesta del chivo, La) - Urania; 2006 - Unscrupulous (Infamous) - Marella Agnelli; 2006 - The Architect - Julia Waters; 2007 - Rockefeller Plaza 30 - as Bianca Donaghy; 2008 - Two Lovers; 2008 - The Accidental Husband - Mrs. Bollenbecker; 2009 - Two Lovers; 2009 - My Dog Tulip; 2010 - The Solitude of Prime Numbers; 2011 - Keyhole; Chicken with Plums; Silent Life; Late Bloomers; 2013 - 2013 - Enemy; 2014 - The Zigzag Kid; 2015 - Closet Monster; Joy; 2018 - Incredibles 2, Vita and Viginnia.

Rossellini is involved in nature conservation activities. She is the president and director of the Howard Gilman Foundation - a leading nature, art, photography and dance institution - and was a board member of the Wildlife Conservation Network.

Rossellini trains guide dogs for the blind. He is a former trustee of the George Eastman House and was honored with the 1997 George Eastman Award for Contributing to Film Preservation. He is also the National Ambassador to the United States Fund for UNICEF.


I did not have to prepare myself for the session with Isabell Rossellini in New York on March 9, 1992, because for years I had been watching magazines with her photos, films ... Richard Avedon, Yousuf Karsh or Helmut Newton, with whom I had contact at the ASMP (American Society of Media Photographers) in New York, of which I was a member. I remember when I cut the shutter, the first photo, after a while I change the film, the next one ... Today, in retrospect, it is not easy to select a few photos. Anyway, there are always problems with the choice.


"...What I think has been wonderful about my life is that it has been diverse, and that I've been able to do so many different things. I was able to evolve from modeling info acting. And ten hen acting opportunitues became limited because of my age. I was able to became a writer and director and author. So, I am gkatefuly to myself that I dien't just sit around and becone nostalgia about the past that has been and can't come back, but that I instead deicided to moje on..." – Isabella Rosselini.


"... I've heard from my childhood that I look like a mother (Ingrid Bergman), but she certainly doesn't have a talent like her," says Isabella Rossellini in an interview with The Guardian. “When I was young, comments and reviews like this broke my heart. Today I already distance myself from them. My mother won three Oscars! Only Katherine Hepburn has more. I have never even been nominated for an Oscar. And this is the most beautiful thing in old age - things that once seemed like a drama to you, in retrospect, become of little importance. I don't have an Oscar, but she has two children, six sheep and two dogs! ... ”- Isabella Rosselini.





Nowa książka – Czesław Czapliński PORTRET z HISTOTIĄ Tom 1, którą można błyskawicznie zamówić do swojego komputera lub telefonu –https://www.e-bookowo.pl/kultura-i-sztuka/portret-z-historia-tom-1.html

Od Autora:Przez lata przyjaźniąc się z księdzem-poetą Janem Twardowskim, robiliśmy m.in. wspólny projekt abum-wystawa: Czapliński-Twardowski „WIZYTKI Hortus Conclusus”, została mi w pamięci jego wypowiedź: „Nie umiera ten, kto trwa w pamięci żywych”. To skłoniło mnie do pisania o wybitnych ludziach i pokazywania ich zdjęć, często z przed kilkudziesięciu lat.W środku – Tom 1 Czesław Czapliński PORTRET z HISTORIĄ portrety: •Magdalena ABAKANOWICZ •Zdzisław BEKSIŃSKI •Wilhelm BRASSE •Ewa BRAUN •Ewa DEMARCZYK •Wojciech FIBAK •Tadeusz KANTOR •Ryszard KAPUŚCIŃSKI •Krystyna KOFTA •Marek KWIATKOWSKI •Lech MAJEWSKI •Jan NOWAK JEZIORAŃSKI •Rafał OLBIŃSKI •Barbara PIASECKA-JOHNSON •Paloma PICASSO •Andrzej PITYŃSKI •Małgorzata POTOCKA •Wisława SZYMBORSKA •Andy WARHOL

https://www.e-bookowo.pl/kultura-i-sztuka/portret-z-historia-tom-1.html

Ostatnie posty

Zobacz wszystkie