Szukaj
  • Czesław Czapliński

PORTRET z HISTORIĄ Ewa Wycichowska


„…Już gdy miałam 4 lata powiedziałam, że będę tańczyć, ale pracę zawodową podjęłam po ukończeniu poznańskiej szkoły baletowej. I wtedy i teraz nie wyobrażałam sobie, abym miała inny zawód…” – Ewa Wycichowska.

Ewa Wycichowska (ur. w 1949 w Poznaniu) – choreograf, pedagog, tancerka.

Profesor sztuk muzycznych, kierownik Zakładu Tańca Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie oraz prof. zwyczajny w Katedrze Fizjologii, Biochemii i Higieny Akademii Wychowania Fizycznego im. Eugeniusza Piaseckiego w Poznaniu. 

Absolwentka Poznańskiej Szkoły Baletowej (1968) i pedagogiki tańca na Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie (1982). Studiowała taniec modern w L’Academie Internationale de la Danse w Paryżu. Była primabaleriną Teatru Wielkiego w Łodzi.

Autorka ponad siedemdziesięciu choreografii do spektakli zrealizowanych nie tylko w Polsce, ale również we Włoszech, Czechach, Niemczech i USA. Dyrektor artystyczny i inicjator Dancing Poznań. Juror międzynarodowych i polskich konkursów tańca, członek Międzynarodowej Rady Tańca, ekspert ministerialny, prezes Polskiego Stowarzyszenia Choreoterapii.


Od 1988 – po Conradzie Drzewieckim – przejęła dyrekcję Polskiego Teatru Tańca – Baletu Poznańskiego, którą sprawowała do 2016.

„…Muszę zacząć od tego, że Conrad Drzewiecki był moim mistrzem  w poznańskiej szkole baletowej. Nasza klasa był bardzo nowoczesna, mieliśmy zajęcia modern dance, czy zajęcia prowadzone przez Teresę Kujawę w oparciu o  materiał choreograficzny  Conrada, a na maturze był fragment lekcji tańca współczesnego. Moja pani pedagog prof. Wanda Jakowicka kazała nam chodzić na spektakle i pisać recenzje. Byłam zachwycona wieloma rzeczami, które robił Conrad, nawet później, kiedy pracował już z zespołem Teatru Wielkiego w Poznaniu…” – Ewa Wycichowska.

Współpracowała z wieloma choreografami. Jej zaproszenie przyjęli m.in. Birgit Cullberg, Mats Ek, Örjan Andersson, Karine Saporta. Współpracowała m.in. z Erwinem Axerem, Krzysztofem Zanussim, Krzysztofem Kieślowskim, Jerzym Kawalerowiczem, Adamem Hanuszkiewiczem, Krystyną Jandą. 


Ewa Wycichowska zatańczyła tytułowe partie w „Romeo i Julii” (chor. Borkowski), „Giselle” (chor. Coralli/Perrot/Piasecki), „Coppelii” (chor. Kujawa), „Córce źle strzeżonej” (chor. Papliński), a także w „Zielonym stole” (chor. Jooss), „Gajane” (chor. Ejfman), „Medei” (chor. Kujawa), „Ognistym ptaku” (chor. Drzewiecki), „Królowej Śnieżce” (chor. Borkowski), „Śnie nocy letniej” i „Wolfgangu Amadeuszu” (chor. Veredon), „Carmen” (chor. Makarowski), „Faust goes rock” i „Skrzypku opętanym” we własnej choreografii.

Odznaczona m.in. Medal „Ad Perpetuam Rei Memoriam” (1993), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1998), Zasłużony dla Wielkopolski (2003), Srebrny Medal “Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2007), Złoty Medal Honorowy „Verba Docent Exempla Trahunt” (Towarzystwo im. Hipolita Cegielskiego, (2015).

Nagradzana m.in. „Terpsychora” – nagroda Sekcji Tańca i Baletu ZASP (2009), Medal 200-lecia Baletu Polskiego, Medal Wacława Niżyńskiego, Nagroda Artystyczna Młodych im. Stanisława Wyspiańskiego, Fringe First Special Award w Edynburgu (z PTT), Nadzwyczajna Złota Maska – Nagroda krytyków (Łódź), Nagroda Główna III Przeglądu Współczesnego Dramatu za spektakl „Transss...” (z PTT), trzykrotnie Buława Hetmańska – Nagroda Publiczności Zamojskiego Lata Teatralnego (z PTT), Nagroda ZAiKS za wybitną twórczość choreograficzną, Nagroda Sekcji Krytyków Polskiego Ośrodka Międzynarodowego Instytutu Teatralnego ITI – UNESCO za popularyzację polskiej kultury za granicą, Nagroda Specjalna MKiDN w uznaniu zasług dla kultury polskiej, Nagroda MKiDN dla wybitnych osobowości działających w sferze kultury, dziedzina: taniec, Nagroda Artystyczna Miasta Poznania.

Artyści w Łazienkach Królewskich w Warszawie – 11 września 2014 z Ewą Wycichowską, przyciągnęła tłumy wielbicieli jej sztuki tańca. Po tym spotkaniu w Warszawie, odwiedziłem ją w Polskim Teatrze Tańca w Poznaniu 19 września 2014 r. wiedziałem, że tam zbiżę się najbabardziej do Ewy i tak też się stało. Powstały zdjęcia, które nie powstałby w żadnym innym miejscu. Bardzo często na portrety wpływa miejsce w którym je się robi, które wiąże się z osobą portretowaną.

KIM JEST ARTYSTA? – to temat, który drążyłem przez sześć lat, podczas spotkań z wybitnymi postaciami kultury, na spotkaniach pt. „ARTYŚCI w ŁAZIENKACH” w Pałacu Myśliwieckim w Łazienkach Królewskich w Warszawie.

—Czesław Czapliński: Kim jest artysta?

—Ewa Wycichowska (w 2020 roku): Prawdziwy ARTYSTA: to ciągle zdziwione światem Dziecko, to człowiek, który do swojej zgłębianej ciekawości znajduje KLUCZ i ma takie narzędzia, aby móc ze swoim „EUREKA!“ dzielić się z odbiorcą.

Kwestionariusz Prousta to rodzaj zabawy towarzyskiej znanej wśród europejskich mieszczuchów i salonowców co najmniej od 2 poł. XIX wieku. Tytuł kwestionariusza pochodzi od nazwiska francuskiego pisarza Marcela Prousta (1871–1922). Kwestionariusz składał się z kilkunastu pytań dotyczących osobowości osoby, która na nie odpowiadała, jej upodobań, zamiłowań itp. Pozornie błahy, stał się kwestionariusz Prousta jednym z pierwszych przykładów „testu” osobowości.

—Główna cecha mojego charakteru?

–Ewa Wycichowska (w 2020 roku): Szukanie „Wody i Źródła“ nawet na pustyni.

—Cechy, których szukam u mężczyzny?

– Aby chciał: widzieć, słyszeć, rozumieć i współodczuwać.

—Cechy, których szukam u kobiety?

– Aby chciała: j.w.

—Co cenię najbardziej u przyjaciół?

– Aby chcieli: j.w.

—Moja główna wada?

– Łatwowierność i w konsekwencji złe wybory!

—Moje ulubione zajęcie?

– Każde z „ładunkiem emocjonalnym“!!!

—Moje marzenie o szczęściu?

– RAJ jako stan Ducha

—Co wzbudza we mnie obsesyjny lęk?

– Okrucieństwo, głupota i.... przemijanie???

—Co byłoby dla mnie największym nieszczęściem?

– Całkowity paraliż!

—Kim lub czym chciałbym być, gdybym nie był tym, kim jestem?

– Multi-Kreatorem Sztuki, która wytrąca ludzi z bierności.

—Kiedy kłamię?

– Raczej nie mówię całej prawdy, aby kogoś nie zabić!

„…Przejmując Polski Teatr Tańca, chciałam zrealizować credo Conrada – tworzyć teatr, który dotyczy współczesności, pamiętając o tym, że współczesność wciąż się zmienia, że trzeba być ciągle aktualnym. To miał być teatr, który nie zajmuje się konwencją estetyczną, silnie eksponujący stronę muzyczną choreografii oraz polskość – poprzez czerpanie z muzyki polskiej czy tematów literackich. Wiedziałam, że tancerze Drzewieckiego, nawet odnosząc sukcesy, mieli już dość jednego stylu, jak to bywa, gdy pracuje się z tylko jednym choreografem. I podjęłam decyzję o tym, że Polski Teatr Tańca będzie teatrem autorskim, ale w inny sposób, to znaczy, że to ja będę decydowała, kogo zapraszamy, kto oprócz mnie będzie kształtował zespół. Opierało się to jednocześnie na założeniu, że inny choreograf będzie dawał tancerzom to, czym ja nie jestem zainteresowana, np. teatr formalny, najnowsze tendencje z Francji, Izraela, czy ze Szwecji. Dzięki temu w którymś momencie tancerze mogli sami zadebiutować jako choreografowie.  Swój styl mogli kreować w oparciu o różne źródła, a nie być wyłącznie moją kopią, jak się zdarzało tancerzom Béjarta, Kyliána i Drzewieckiego. Stało się to podstawą powstania Atelier Polskiego Teatru Tańca…” – Ewa Wycichowska.



PORTRAIT with HISTORY Ewa Wycichowska


“… When I was 4 years old I said that I would be dancing, but I started my professional career after graduating from the Poznań ballet school. And then and now I could not imagine that I would have a different profession ... ”- Ewa Wycichowska.

Ewa Wycichowska (born in 1949 in Poznań) - choreographer, teacher, dancer.

Professor of musical arts, head of the Department of Dance at the Fryderyk Chopin University of Music in Warsaw and prof. ordinary at the Department of Physiology, Biochemistry and Hygiene of the Academy of Physical Education Eugeniusz Piasecki in Poznań.

A graduate of the Poznań Ballet School (1968) and dance pedagogy at the Academy of Music. Fryderyk Chopin in Warsaw (1982). She studied modern dance at L'Academie Internationale de la Danse in Paris. She was the prima ballerina of the Grand Theater in Łódź.


Author of over seventy choreographies for performances realized not only in Poland, but also in Italy, the Czech Republic, Germany and the USA. Artistic director and initiator of Dancing Poznań. Juror of international and Polish dance competitions, member of the International Dance Council, ministerial expert, president of the Polish Association of Choreotherapy.

From 1988 - after Conrad Drzewiecki - she took over the management of the Polish Dance Theater - Poznań Ballet, which she held until 2016.

“… I must begin with the fact that Conrad Drzewiecki was my master at the Poznań ballet school. Our class was very modern, we had modern dance classes or classes conducted by Teresa Kujawa based on Conrad's choreographic material, and at the matura exam there was a fragment of contemporary dance lessons. My teacher prof. Wanda Jakowicka told us to go to shows and write reviews. I was delighted with the many things Conrad did, even later, when he was already working with the Grand Theater in Poznań… ”- Ewa Wycichowska.

She has collaborated with many choreographers. Her invitation was accepted, among others Birgit Cullberg, Mats Ek, Örjan Andersson, Karine Saporta. She collaborated, among others with Erwin Axer, Krzysztof Zanussi, Krzysztof Kieślowski, Jerzy Kawalerowicz, Adam Hanuszkiewicz, Krystyna Janda.

Ewa Wycichowska danced the title parts in "Romeo and Juliet" (chor. Borkowski), "Giselle" (chor. Coralli / Perrot / Piasecki), "Coppelii" (chor. Kujawa), "The poorly guarded daughter" (chor. Papliński), and also in "Zielony table" (chor. Jooss), "Gajane" (chor. Ejfman), "Medea" (chor. Kujawa), "Ognisty ptaku" (chor. Drzewiecki), "Królowej Śnieżka" (chor. Borkowski) , "Midsummer Night's Dream" and "Wolfgang Amadeus" (chor. Veredon), "Carmen" (chor. Makarowski), "Faust goes rock" and "The possessed violinist" in his own choreography.

Awarded, among others Medal "Ad Perpetuam Rei Memoriam" (1993), Knight's Cross of the Order of Polonia Restituta (1998), Merit for Greater Poland (2003), Silver Medal "For Merit to Culture Gloria Artis" (2007), Gold Medal Honorary "Verba Docent Exemp Trahunt" (Society of Hipolit Cegielski, (2015).


Awarded, among others "Terpsychora" - the award of the Dance and Ballet Section of the Polish Ballet Association (2009), Medal of the 200th anniversary of Polish Ballet, Medal of Wacław Niżyński, Stanisław Wyspiański, Fringe First Special Award in Edinburgh (with PTT), Extraordinary Golden Mask - Critics' Award (Łódź), Main Award of the 3rd Review of Contemporary Drama for the performance "Transss ..." (with PTT), three times the Hetman's Mace - Zamojski's Audience Award Lata Teatralny (with PTT), ZAiKS Award for outstanding choreographic work, Award of the Critics Section of the Polish Center of the International Theater Institute ITI - UNESCO for popularizing Polish culture abroad, Special Award of the Ministry of Culture and National Heritage in recognition of merits for Polish culture, Award of the Ministry of Culture and National Heritage for outstanding personalities active in the field of culture, field: dance, Artistic Award of the City of Poznań.

Artists in Łazienki Królewskie in Warsaw - on September 11, 2014 with Ewa Wycichowska, attracted crowds of admirers of her art of dance. After this meeting in Warsaw, I visited her at the Polish Dance Theater in Poznań on September 19, 2014. I knew that there I would approach Ewa the most, and so it happened. The result was photos that would not have been created anywhere else. Very often, portraits are influenced by the place where they are taken, which is related to the person portrayed.

WHO IS AN ARTIST? - this is a topic that I have been investigating for six years, during meetings with outstanding figures of culture, at meetings entitled "ARTISTS in ŁAZIENKI" at the Myśliwiecki Palace in Łazienki Królewskie in Warsaw.

—Czesław Czapliński: Who is the artist?

—Ewa Wycichowska (in 2020): A real ARTIST: this child, still surprised by the world, is a man who finds the KEY for his deep curiosity and has the tools to be able to share with the recipient with his "EUREKA!"

The Proust Questionnaire is a kind of social game known among European townspeople and parlors from at least the second half of the XIX century. The title of the questionnaire comes from the name of the French writer Marcel Proust (1871–1922). The questionnaire consisted of a dozen or so questions about the personality of the person who answered them, their likes and dislikes, etc. Seemingly trivial, the Proust questionnaire became one of the first examples of a personality "test".

—Main Character Trait?

–Ewa Wycichowska (in 2020): Looking for "Water and Source" even in the desert.

—Features I am looking for in a man?

- That he would like to see, hear, understand and empathize.

—Features I am looking for in a woman?

- To want: as above.

—What do I value most about my friends?

- To want them: as above.

—My major flaw?

- Gullibility and consequently bad choices!

—My favorite activity?

- Each with an "emotional charge" !!!

—My dream of happiness?

- PARADISE as a state of the Spirit J

—What makes me obsessive?

- Cruelty, stupidity and .... passing ???

—What would be the greatest misfortune for me?

- Complete paralysis!

—Who or what would I like to be if I were not who I am?

- Multi-Creator of Art, which discourages people from passivity.

—When am I lying?

- I don't think I'm telling the whole truth so as not to kill someone!

—Main Character Trait?

–Ewa Wycichowska (in 2020): Looking for "Water and Source" even in the desert.

—Features I am looking for in a man?

- That he would like to see, hear, understand and empathize.

—Features I am looking for in a woman?

- To want: as above

—What do I value most about my friends?

- To want them: as above

—My major flaw?

- Gullibility and consequently bad choices!

—My favorite activity?

- Each with an "emotional charge" !!!

—My dream of happiness?

- PARADISE as a state of the Spirit J

—What makes me obsessive?

- Cruelty, stupidity and .... passing ???

—What would be the greatest misfortune for me?

- Complete paralysis!

—Who or what would I like to be if I were not who I am?

- Multi-Creator of Art, which discourages people from passivity.

—When am I lying?

- I don't think I'm telling the whole truth so as not to kill someone!

“... By taking over the Polish Dance Theater, I wanted to implement Conrad's credo - to create theater that relates to the present day, bearing in mind that the present day is constantly changing and that you have to be up-to-date. It was supposed to be a theater that does not deal with the aesthetic convention, strongly exposing the musical side of choreography and Polishness - by drawing on Polish music or literary themes. I knew that Drzewiecki's dancers, even when they were successful, were fed up with one style, as it happens when you work with only one choreographer. And I made a decision that the Polish Dance Theater would be a proprietary theater, but in a different way, which means that I will decide who we invite, who, apart from me, will shape the team. It was also based on the assumption that another choreographer would give the dancers what I am not interested in, such as formal theater, the latest trends from France, Israel or Sweden. This allowed the dancers to make their debut as choreographers at some point. They could create their style based on various sources, and not just a copy of me, as happened to the dancers of Béjart, Kylián and Drzewiecki. It became the basis for the creation of the Atelier of the Polish Dance Theater… ” - Ewa Wycichowska.



  • Facebook Social Icon
  • YouTube Social  Icon