PORTRET z HISTORIĄ Andrzej Bober

Andrzej Bober (ur. 4 maja 1936 w Warszawie) – polski dziennikarz i publicysta. Absolwent VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1953). W 1958 ukończył ekonomię na Wydziale Ekonomii Politycznej Uniwersytetu Warszawskiego.

W latach 1959–1964 pracował w „Życiu Gospodarczym”, następnie do 1978 w „Życiu Warszawy”. Od 1979 do 1981 był dziennikarzem Telewizji Polskiej, gdzie od jesieni 1980 współtworzył "Listy o gospodarce". W audycji poruszano zagadnienia dotyczące problemów ekonomicznych w PRL, zadawano pytania o kwestie urynkowienia gospodarki, a także krytykowano rozwiązania funkcjonujące w systemie komunistycznym. Listy o gospodarce określono jako pierwszy w Telewizji Polskiej program na żywo i bez cenzury.

Dwukrotnie otrzymywał nagrodę „Złotego Ekranu” (1974, 1980) przyznawaną przez czasopismo „Ekran”. Po wprowadzeniu stanu wojennego jego program został zlikwidowany, a dziennikarz utracił pracę w TVP.

Po 1981 zatrudniony w przedsiębiorstwie zagranicznym Dampex, następnie w firmie poligraficznej. W 1988 doradzał Lechowi Wałęsie w zakresie zachowania się przed kamerą telewizyjną podczas przygotowań do debaty z Alfredem Miodowiczem. Po przemianach Okrągłego Stołu w 1989 został dyrektorem generalnym w Telewizji Polskiej (odwołany w 1990). Ponownie też prowadził Listy o gospodarce. Od listopada 1997 do lipca 1998 był redaktorem naczelnym „Życia Warszawy”. Został również wykładowcą studiów podyplomowych z zakresu dziennikarstwa i komunikacji społecznej na Uniwersytecie Warszawskim, a także właścicielem firmy konsultingowej.

„…Spotykałem go wielokrotnie i rozmawiałem, ale zdjęcia zrobiłem mu na Pl.Konstytucji w Warszawie 15 maja 2026 r., kiedy razem z Janem Muszyńskim spotkaliśmy się…” – Czesław Czapliński.

Od 1963 należał do Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, w którym w latach 90. był powoływany w skład rady głównej i zarządu głównego. Zrezygnował z członkostwa w tej organizacji w 2012. W 2017 opublikował wraz z Cezarym Łazarewiczem książkę Ja. Z Lechem Wałęsą rozmawiają Andrzej Bober, Cezary Łazarewicz.

„…Nie jestem kabotynem, więc nie zamawiam u malarzy własnych portretów. A jednak coś takiego wisi u mnie na ścianie.

…W odległych czasach, gdy Telewizję Polską dało się jeszcze oglądać, bawiłem widzów różnymi niespodziankami z dziedziny naszej gospodarki. Właśnie wtedy, gdy Poczta Polska nie organizowała jeszcze wyborów, dostałem przesyłkę, a w niej ten obraz. Żadne śledztwo, kto był jego nadawcą nie przyniosło rezultatu.Znajomy fotograf orzekł tylko,że ktoś zrobił sobie fotkę z ekranu telewizora, a potem ją odmalował, osadził w ramę, i wysłał. Koleżanki dowodziły, że to pewnie jedna z moich wielbicielek, ale na wielbicielki już nie zwracałem uwagi bo miałem swoją Basię. Podobnych wątków było sporo, ale żaden nie doprowadził do rozwiązania zagadki.

Może dziś odezwie się ten ktoś, kto był autorem tego portretu ? Ma on dla mnie spore znaczenie, bo udowadnia, że kiedyś byłem młodszy, chodziłem „pod krawatem” w marynarce pochodzącej z jakiejś akcji arystycznej ? Bo syn Mikołaj twierdzi, że zawsze chodziłem w potarganych kurtkach i wyciągniętych swetrach, a obraz ktoś zrobił dla draki…” – Andrzej Bober.

PORTRAIT with HISTORY Andrzej Bober

Andrzej Bober (born May 4, 1936, in Warsaw) is a Polish journalist and publicist.

He graduated from the Tadeusz Reytan VI High School in Warsaw in 1953. In 1958, he completed his studies in economics at the Faculty of Political Economy of the University of Warsaw.

From 1959 to 1964, he worked for Życie Gospodarcze, and later for "Życie Warszawy" until 1978. Between 1979 and 1981, he was a journalist with Telewizja Polska, where from the autumn of 1980 he co-created "Letters About the Economy". The program addressed economic problems in the Polish People’s Republic, raised questions concerning the marketization of the economy, and criticized solutions functioning within the communist system. Letters About the Economy was described as the first live and uncensored program on Polish Television.

He received the “Golden Screen” (Złoty Ekran) award twice (1974 and 1980), presented by the magazine Ekran. After the introduction of martial law, his program was cancelled and he lost his position at TVP.

After 1981, he worked for the foreign enterprise Dampex and later for a printing company. In 1988, he advised Lech Wałęsa on television appearance and behavior during preparations for the debate with Alfred Miodowicz. Following the political changes brought about by the Polish Round Table Talks in 1989, he became Director General of Telewizja Polska(dismissed in 1990). He also resumed hosting Letters About the Economy. From November 1997 to July 1998, he served as editor-in-chief of Życie Warszawy. He later became a lecturer in postgraduate journalism and social communication studies at the University of Warsaw, and also the owner of a consulting company.

“…I met him many times and talked with him, but I took these photographs of him at Constitution Square in Warsaw on May 15, 2026, when Jan Muszyński and I met with him. The meeting was brief but very intense, resulting in unique portraits…” — Czesław Czapliński.

Since 1963, he had been a member of the Association of Polish Journalists, where during the 1990s he served on both the Main Council and the Main Board. He resigned from membership in the organization in 2012. In 2017, together with Cezary Łazarewicz, he published the book Ja. Z Lechem Wałęsą rozmawiają Andrzej Bober, Cezary Łazarewicz.

“…I am not vain, so I do not commission painters to create portraits of me. And yet, something like that hangs on my wall.

…Back in the distant times when Polish Television was still watchable, I entertained viewers with various surprises related to our economy. It was then — before the Polish Post Office had started organizing elections — that I received a parcel containing this painting. No investigation into who sent it ever produced any results. A photographer friend concluded only that someone had taken a picture of the television screen, then painted it, framed it, and mailed it. My female colleagues insisted it was probably one of my admirers, but by then I no longer paid attention to admirers because I already had my Basia. There were many similar theories, but none solved the mystery.

Perhaps today the person who created this portrait will come forward? It means quite a lot to me because it proves that I was once younger, wore a tie, and even a blazer that must have come from some artistic campaign. My son Mikołaj claims I always wore torn jackets and stretched sweaters, and that someone made the portrait as a joke…” — Andrzej Bober.